hili
@wangzijin
Ebe
136 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·416 syf.·
2026 1. kitabı
Uzun bir aradan sonra böyle tarz bir kitap okumak bana iyi geldi. Tekrardan kitap okuma isteğimi harladı da diyebiliriz.
Kitap özetle Alman bir profesörün Yahudi olan bir kadına olan aşkını ve acıklı hikayelerini anlatıyor. Onların hikayesini de bize aktaran Maya adında İstanbul Üniversitesi'de çalışan bir memur.
Maya'nın iç sesini dinlemek güzeldi. Bazen gerçekten de birisinin düşüncelerine dalmak, yaptıklarını görmek, hissettiklerini hissetmek hoştu ama bazen de gerçekten çok detay, incik boncuk şeyleri bile anlatması "ay aman Maya ya" dedirtti. Lakin sonuçta onun iç dünyası olduğundan ona da hak veriyorum.
Profesör ve Yahudi kadının aşkını biraz daha detaylı ve hissederek daha yaşayarak okumak isterdim açıkçası çünkü genel olarak kitapta Maya'nın bakış açısı ve düşünceleri var. Böyle olunca aşırı etkilenmedim. Belki aşıkların yaşadıklarını daha uzun ve detaylı okuyabilirdik.
Evet kitap güzeldi ama güzeldi o kadar. Bazı detaylar da beni rahatsız etmedi değil. ermeniler hakkında falan yazdıkları pek hoş değildi. Böyle konularda biraz bizi yermeleri vardı gibime geldi.
Struma Gemisi'ni bilmiyordum. Cumhuriyet'in ilk dönemlerinde ülkemize gelen ve hizmet eden Yahudileri de bilmiyordum. Bunları öğrenmek de güzeldi.
Vıcık vıcık yüzeysellik yayan şu "kişisel gelişim" kitaplarının bağırıp durduğu "İstersen yaparsın!" sözü tam bir kandırmacaydı. İnsan ancak yapabileceğini isterdi, "istemek" kavramı, "dilemek"ten ve "hayallere dalmak"tan farklı bir şeydi. Bedelini göze almakla, gereğini yapmakla ilgili bir şeydi.
O mutlu günler geldiğinde kızlar bir yüzük alıp erkeğe evlenme teklifi yapacak, ailelerini "oğlan istemek" için erkek evine göndereceklerdi. Aileler gelin almayacak, damat alacaktı. Ama bu âdet herhalde en son Türkiye'ye gelecekti. Çünkü kadınlar her ne kadar güçlenirse güçlensin burası "erkek" bir ülkeydi.