juliet rose

dünya dünya olalı, ben var oldum olalı, soğuk hissiz hareketsiz bir ölü, karanlık odada hep yanımdaydı benim.
Sayfa 25·Kitabı okudu
Reklam
çünkü ezelde ve ebediyette konuşma yoktur.
Sayfa 23·Kitabı okudu
1000Kitap
benim için bir demet taze çiçekti âdeta, çöplüğe atılmıştı.
Sayfa 22·Kitabı okudu
ve uzun zarif parmakları bildiğimiz bir gündüzsefasını koparsa, pörsümüş bir gül gibi solardı parmakları.
Sayfa 21·Kitabı okudu
— bana benzeyen, görünüşte bendeki ihtiyaçlara, tutkulara, arzulara sahip bu insanlar niçin kırarlar beni?
Sayfa 16·Kitabı okudu
Reklam