juliet rose
@wblueming
dipler dipsizmiş
dyt
infj
141 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
"özgürüm, yeşil gözlü komutan"
öncelikle bu kadar kaliteli ve güzel bir eseri bizlerle buluşturduğu için yazara teşekkürü bir borç bilirim.
kitap su gibi aktı, ilerledikçe onların karakış evinde çocuklarla birlikte yaşıyor gibi hissettim. baş karakterimiz karia bizi en başından çok üzüyor zaten özellikle 7-12. bölüm aralığını zorlanarak okudum, hiçbirini hak etmiyordu bu küçük melek ve melekler... ensar hakkında ne desem boş olur onunla farklı bir yakınlık kurduk sonlara doğru. yan karakterleri çoook sevdim özellikle bahadır, aras, çağatay, ömer, defne, çınar... sayarsam daha devamı gelicek hepsini ayrı sevdim, hepsinin de derin bir hikayesi var eminim ileride okuyacağımıza. slowburn bir eser olması eminim serinin diğer kitaplarını okudukça karakterlerin psikolojik analizlerini yapmamıza ve kurgunun kalitesini ortaya koyacak. ÇÜNKÜ villain bile bir zamanlar kimlerin yakın arkadaşıymış fark ettik... (bu konuda daha fazla konuşursam ağır SPOİ olacak.
onun dışında zeval ülkesi, tarihi ve kültürüyle çok hoşuma gitti üzerine ayrıntılı bir şekilde düşünülmüş. ATATÜRK ve milli mücadele zamanı imaları çok ince ve başarıyla verilmiş bayıldım duygulandım SEYİT ONBAŞI'YI bile eklemiş yazar. ayrıca kitabın sonunda ülkenin dili livce'nin alfabesi ve bilgileri verilmiş resmen yeni bir dil oluşturmuş (artık günlüğüme livce yazmaya başlicam nwjxnsn), çizimleri desen çok başka bir boyut zaten webtoon olarak yayınlanıyormuş hepsi harika, yani yazar BİR eserde her şeyi vermek istemiş bize
okurken bazı yerlerde hem hüzünlendim, gözlerim doldu hem de çok eğlendim, kahkaha attım. İkinci kitabı sabırsızlıkla bekliyorum, okumanızı kesinlikle tavsiye ederim
serçenin ölmesinde bile bir bildiği vardır kaderin
biraz fazla sevmiş olabilirim. sonunu açık uçlu bırakması ve sonradan dank etmem üzüntüme biraz engel oldu.
kitap gayet güzel ilerliyordu. 7 son sınıf tiyatro öğrencisinin shakespeare repliklerini hastası olarak günlük konuşmalarında bile geçirmeleri çok sardı (böyle saçmalıklara bayılırım).
ortalarına doğru çok olay olmadıgı için belirli bir yerde durdu akıcılığı ama burda karakter gelişimlerini gösterdiğini düşünüyorum yazarın.
oliver beni sinir etti kendini keşfetme süreci beni çok yordu cidden 'yuh ama artık' oldum bu arada herkes tahmin etmiş katili ama benim sonradan kafam karıştı valla...
malum iki kişi (başroller diyebiliriz) arasındaki yoğunluk beni mahvetti YOĞUN hisler YOĞUN konuşmalar her şey o kadar YOĞUNdu ki oda içerisinde gezinip kitabı falan kapatıyordum
onları çok sevdim gerçekten altını çizdiğim çoook yer var çünkü dark academia zevkini tamamen verdiler.
bazı eleştirilerim de var okuyanlarla tartışabiliriz
SPOİLER
-tüm okulun sadece shakespeare oyunları sergilemesi saçmaydı sanki sadece shakespeare okulu gibi bir şeydi
-meredith'ten hiçbir zaman hoşlanmadım
-bence james ve wran birlikte olmadılar.
-oliver'ın kardeşi yüzünden okula gidemeyecek olması ne alakaydı kitapla idk sonra zaten bursla geri döndü
Harika Harika Harika
az önce bitirdim ve uzun bir yolculuktu kitabın kapağını kapatıp derin bir nefes aldım. hemen bu yazıyı yazıyorum etkisinden uzaklaşmamak için.
kitabın konusu kurgusu gerçekten çok sıradışı ve yaratıcıydı. yazara hayran kaldım. bilgisine hayran kaldım. okurken dil bilimine, dilleri araştırmaya ayrı bir istek duydum 🩷 yazı stili de açık kolay ve netti. bu kadar yoğun konuları (diller, çeviriler, ırkçılık, sömürgecilik, iç savaş vs) bu kadar basit anlatması takdire şayandı, yazarın gerçekten yetenekli olduğunu düşünüyorum. diğer kitaplarına da bakacağım. üzüldüğüm şok olduğum kısımlar oldu ama sonunun bu şekilde biteceğini tahmin edebiliyordum çünkü ben de robin gibi düşünüyordum genel olarak benziyoruz hatta çoğu yerde ona sinir oldum bile denebilir (çünkü benziyoruz ) her neyse özellikle rami ve griffin karakterlerini çok sevdim bunu eklemeden geçemem fav karakterlerim onlar idi sizi cok seviyorum cocuklar son olarak griffin'in robin'e yazdığı mektubu okumak isterdim sonda var sandım hatta ama olmayınca üzüldüm aklımda kaldı teşekkürler sevgili yazar
"böyle bir dünyada bin kez ölmeden, bir kez dirilemezsin."
serinin son kitabı ile ince memed'e veda ediyoruz. iyi ki başlamışım iyi ki okumuşum dediğim bir seriydi. sanırım daha iyisini şu ana kadar okumadım, belki de okuyamayacağım. ince memed seni, gözlerindeki çelik ışıltıyı ve zaman zaman gelen o masumane çocuk hislerini unutamayacağım. çoğu yerde ben de onunla üzüldüm, köylülerin ona karşı davranışlarına, sevgilerine duygulandım gözlerim doldu. halkın yaşayıp dayandığı tüm haksızlıklara, işkencelere öfkelendim kin duydum. iyi ki edebiyatımızda böyle bir yazar var olmuş ve bizim bu eserleri anadilinden okuma şansımız olmuş. 
İnce Memed 4 
Yaşar Kemal
ve kitap biter..
hiç bu kadar konuyu bir arada anlatan, kapsamlı başka bir roman okumamıştım. edebiyat, din, felsefe, politika vb. hepsi içinde ve hepsine değinmişti dostoyevski.
bir baba nasıl olmamalı, çok fazla gördüm. kendisini çok fazla karaktere yansıtmış. her karakterde vardı ve ayrılmak zor oldu.
