güneş batmıştı. şu son sıralar tuhaf bir hüzün duymaya başlamıştı. bu öyle acı veren, yakan bir hüzün değildi. ama bir süreklilik, sonsuzluk, umarsızlıkla dolu yıllar, "bir metrelik alan"ın sonsuzluğu duyuluyordu bu soğuk, bu ölgünleşmiş hüzünde. bunu, özellikle de akşam saatlerinde daha acı verici bir biçimde duyuyordu.
travmatik olan hayattı. hepsi. bütün hayat. her şey. özellikle de, travmatik gibi durmayan ne varsa. doğmak gibi.
yarım kaldı kelimesi. hayatı, kızgınlığı ve her şeyi yarım kaldı. çarpmaktan yorulmuş kalbi, ete saplanmış mermi gibi durdu.
...
ne zulüm ne küfür ne de zina
intihardır şu küre-i arzda en beter günah
...
nasıl, gel, demeden gelemediysen
git, demeden gitmeyeceksin
olur da başına buyruk kesilir ve kendi ipini kendin çekersen
kömürden kara bir boşlukta silinirsin
ruhları olmadan, yaşayan ölülere döneceğini iyi bilirdi insanların.