"hadi, yap." nefesi dudaklarıma çarptı. "sen öp beni."
dudaklarımızın arasındaki mesafe o kadar azdı ki birbirimizin nefesini soluyorduk. belimde duran eli dokunduğu yerlerdeki her bir hücreyi hissetmemi sağlayacak şekilde yukarı kayarken gözlerimi gözlerinden ayıramıyordum.
"hadi," diye fısıldadı, sesinde bir meydan okuma vardı. "hep benim mi yapmam gerekiyor? sen yönetilmekten nefret edersin. her dokunuşumda sana hükmediyorum, farkında değil misin? al intikamını."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
nankör. belki de bana en uygun sıfat buydu.
yıllar ömrümün ilmekleriydi ve eğer zaman beni sökerek yok edemiyorsa bunun temelinde babamın bana kazandırdığı güç vardı. bir bıçağı keskinleştirmek için onu bilemek gerekirdi ve babam beni bilemişti.
keskin kenarından haberi olmayan bir bıçak gibi yaşamıştım yıllarca ama yaşadığım her kötü ana ölüm gibi saplanmıştım.
yere ne kadar sert çakılırsam çakılayım bir şekilde ayağa kalkmanın yolunu bulmuştum.
6/10
2022 1. kitabı
Puan vermedi·516 syf.·
Beğendi
·32 günde okudu
·Okunma: 24 Eylül 2021 00:00
·2021 2. kitabı
"...sen zaten zamanı unutsan daha rahat edeceksin," derdi tarık bey. burada "zaman" kelimesini, "modern dünya" , "yaşadığımız çağ" anlamında kullanırdı. bu "zaman" sürekli değişen bir şeydi ve biz duvar saatinin sürekli tıkırtısıyla bu değişiklikten uzak kalmaya çalışıyorduk.
