Kendi kudretine tapan hiçbir kişinin unutamayacağı ve narsisizimle dolu hiçbir kavramın hesaba katmaktan yakasını kurtaramayacağı kader ironisidir, Hz Musa'nın firavun'un sarayında büyümesi.
Sen bir çölde ilerliyorsun. Devrilen bir çöl müsün? Ay mısın ilerleyen bulutlar arasında? Gökler deviren ay mısın? Çöller içinde kentler kuracaksın. Çölleri kentlere çevireceksin. Çünkü: sen İbrahim'sin.
Ve Hz İbrahim gördü ki, Ateş, Tanrı bilindi. Su, Tanrı bilindi, gök, tanrı bilindi, yıldızlar, ay ve güneş Tanrı bilindi. Hükümdar, rahip, Buda tanrı bilindi. Ve tanrı, tanrı bilinmedi. İnsanın bu düşüşü o'nun yüreğini yaktı, onu ateşlere attı. Allah'a perde olan bütün maskeleri yakmağa yemin etti.