Irmak
@wensy
☆⋆｡𖦹°‧
Keyfime göre bir şeyler güncelleyip karalıyorum falan.
Okuduğum çok manga olduğundan sadece bir kısmı burda.
Alıntınızı beğendiysem sadece hoşuma gitmiştir, karşılık beklemem.✧
English Translator & Interpreter
Üniversite 1/5
Gusu Lan Sect.
14 Şubat
117 okur puanıHaziran 2025 tarihinde katıldı
Ortalamanın da ortalaması bir eser Gokko.
İçerisinde 4 farklı, her biri yaklaşık 64 sayfalık hikâye barındırıyor. İlk gördüğümde "hızlı akar, hemen biter" diye düşündüm ama pek öyle olmadı. Sıkıldığım da oldu, eğlendiğim de; karmakarışık bir deneyimdi.
-1-1.5 saatte okuyup bitiririm genelde 1 cildi. Ama bu kitapta bir noktada öyle sıkıldım ki 3 saati buldu.-
İlk bölüm oldukça güçlü bir giriş yapıyor fakat ne yazık ki bu kaliteyi devam ettiremiyor. Hatta yer yer kendi başarı denizinde boğuluyor.
One-shot olduğu için beklentiyi çok yükseltmemek gerektiğinin farkındayım ancak iyi bir yazarın elinde one-shot’ların 500-600 sayfalık kitaplara taş çıkarttığına çok kez tanık oldum. Bu yüzden burada yaşanan kalite düşüşü biraz hayal kırıklığıydı.
Diğer yandan, Yazar aslında bunu yapabilecek biri—ilk hikâyede bunu net bir şekilde gösteriyor. Ama sonraki bölümlerde neden kademeli olarak yüzeysel bir anlatıma geçti, benim için büyük bir soru işareti.
Çok uzatmadan kısaca hikâyeleri de tek tek değerlendirelim ︎︎︎︎☟
1. 8/10 (Ne ara bitti anlamadım bile. Basit ama çok güzeldi.)
2. 7/10 (Başları iyiydi sonlara doğru zayıf.
Dinamikler çok iyi işlenememiş bence. Eksik hissettiriyordu. Mesela sevgili olmuşlar ama bunu ben diyalogdan öğrendim?? Küçük de olsa bir panel koysaydınız keşke.)
3. 6/10 (Biraz bitse de gitsem diye okudum, güzel bağlandı ama geneli çok yavan.)
4. 6/10 (Eh yani. Çok hızlı oldubittiye getirildi. Erkek en başta kıza çok kaba davranırken bir anda iki yumuşak davrandı diye kız yumuşadı. Ve boom! aşk. Sonrasında bitti. İnandırıcılıktan fazlasıyla yoksundu.)
Genel puanım 6/10. Tamamen vasat bir deneyim olduğunu söylemek haksızlık olur. Eğlendiğimi yine belirtmemde fayda var.
Özetle, okunur mu? Bana kalırsa hayır. Eğer benim gibi 2000ler shoujo esintili seriler
Reklam
Bu kitabı okumak ZORUNDASIN.Edebiyat
Ulu Önderimiz Mustafa Kemal Atatürk'ün bu kitabı herkese önermesi incelemememi lüzumsuz kılacak kadar öz olsa da ekstradan üzerine konuşulmayı hak ediyor.
Kitap, şuan gelişmiş ülkeler arasında varsayılan Finlandiya'nın en dipten nasıl tepelere çıktığını kimi zaman tarihsel olgularla kimi zaman hikâye biçimiyle sunuyor bize.
Bahsi geçen Finlandiya'nın gördüğü uçsuz bucaksız bu dip ise sadece fakirlik ve fırsat yoksunluğundan ibaret değil.Asıl sorun yozlaşmışlığı kanıksamış toplum yapısında—kendi zihnine kafes kuran insanlarda.
Ülkede hastalıklar kol geziyor, topraklar fazlasıyla verimsiz, olumsuzlukları "Olacağı var da olmuş. Bunlar Tanrı'nın bir cezası!" diye çaresizce normalleştiren bir toplumdu Finlandiya başta.
Peki ne değişti? Mucizeler mi oldu? İktidar mı değişti? Hiçbiri olmadı.
Finlandiyalılar, devletin sorunları halının altına süpüren tavırları karşısında gerçeğin farkına vardı:Milleti, milletin kendinden başka kimse kurtaramazdı. Aradıkları cesaret, orda burda değil damarlarında akan asil kandaydı.
Fakat bir şeyin kanaatine varmış olsanız bile harekete geçmek zordur. İnsan, doğası gereği yalnız olmadığını bilmek ister. İtici bir güç ararlar. Ve tam bu raddede Johan Vilhelm Snellman devreye giriyor.
Snellman, harikalar vaat eden bir kurtarıcıdan ziyade bir uyarıcı niteliği görmekte.Öyle ağım şağım biri değildir kendi, birkaç gün öncesine kadar halktan bir insandan ibaretti.
O, eğitimi, dili, milli kimliği toplumun belkemiği olduğunu sık sık telkin etti karanlığa batmış bu millete.
Telkin edişi, basit masa işlerinden ibaret olmadı. Aksine halkın düşünme biçimini dönüştürecek şekilde yaptı.
Biraz önce bahsettiğim tüm o hastalıklar, halktan bir doktorun gezileriyle son buldu, topraklar çiftçinin eliyle şenlendi, eşitlik halktan seçilmiş bir liderin insanları
Sylvia...Zorlu bir hayatın melankolik simgesi.
(Biraz aceleyle yazılmış bir inceleme. Sonra düzeltirim yüksek ihtimalle.)
Öncelikle, yazım dili bayaa özgün.Beni en baştan içine çekecek kadar kendine has bir yazım tarzı vardı.
Yazım diliyle beraber harmanladığı ögeleri kullanış biçimi de altta kalmayacak şekilde özgünlükten pay almış.
Böylelikle sıkılmadan okumam hatta tek oturuşta bitirmem kaçınılmaz oldu. Normalde vakte yayıp okuyarak analiz etmek istiyordum ama bu kadar iyi olacağını hesaba hiç katmamıştım.
Öte yandan iyi olmayan kısımlar yok değil elbet.
Mesela anlam acayip örtük.Birkaç kez okusanız da anlamlandıramayacağınız yerler yok değil.
Satırlar ise hem bireysel olarak hem diğer satırlarla bağlantısına dikkat çekildiğinde kopuk denilebilecek kadar bağımsız.Doğal olarak bu da şiiri bir adım geriye atıyor ne yalan söyleyeyim.
(Bu yola başvurarak bize çözümleme yapabilmemiz adına fırsat verilmesinden mesudum ancak bu kadarı beni aşar.)
8/10 - Herkesin harcı olmadığından kesin okunur türünden değil.Şahsen pek birine önereceğimi düşünmüyorum bile.
Ama istisnalar kaideyi bozmuyor:Kesinlikle beğendim kusurlarına rağmen.
Shiro Hamao, kalemini çok beğendiğim yazarlardan biri.Kendisinin Alacakaranlık İtiraflarını okumuştum ve bayılmıştım. Bu nedenle bu kitaba da bir el atmak istedim ancak biraz karmaşık hisler içinde bıraktı beni.
Maddelerle ele alalım ki laf kalabalığı olmasın.
Artılar,
·Hızlı tempo.
Temposu sayesinde "bir sayfa daha, bir sayfa daha" diyerek bitirmeye müsait. Fazlasıyla akıcı ve rs için ilaç gibi.
·Atmosfer.
Atmosferin gotik ve karanlık havası okuyucuya çok iyi geçiyor.Ton başarılı.
·Metaforlar.
Karakter ilişkileri (şeytan-insan, vicdan-cinayet arzusu) dramatik açıdan sağlam bir temele kurulmuş.
·İlerleme ekseni.
İlerleyiş, fazlasıyla Japon edebiyatı esintili. Yersiz ögelerden uzak, tamamen hikâye odaklı.
·Karakterler.
Karakterlerin gelişimi ve motiveleri harika yansıtılmış, gerçekten.Bu da kitabı bir adım ilerde yapıyor çünkü polisiye bir eserin isteyebileceği en büyük kriterlerden biri bu. Ve Shiro bu kriterin altından ustalıkla kalkmış.
Eksiler,
·Derinlik.
İnsanı, yer verdiği olayların iç perdesi bakımından fazlasıyla sorgulatmasına karşın derinlik noksan kalıyor.
Benim için bu acayip bir olumsuzluk değil aslında zira Shiro'nun tipik bir özelliğidir. Ancak derinlik isteyen insanlar için belirtmek istedim.
·Zaman zaman gereğinden uzun tutum.
Evet, tempo gayet hızlı ve keskin FAKAT yer yer duygusal ağırlık nedeniyle ilerleyiş fena durağanlaşıyor. Bu nedenle sonuç kısmından önceki bi' 20 sayfa beni bunaltmaya başladığından ilk defa >100 sayfa bir kitapta mola vermek zorunda kaldım.
Ama, çabuk toparlanıyor elbette. Özellikle 2.hikayenin çözüm kısmı fazlasıyla çarpıcıydı. Pekâlâ şaşırmadım desem doğrudur çünkü Shiro, bir anda durağanlaşıp sizi ters köşeyle saniyesinde kendinize getirmeyi iyi biliyor.
Madde olarak eklemeyeceğim ama pasif yan karakterler de
Güzel bir konuya sahip olmasına karşın işlenişi yokuş aşağı misali vasat.
Yazar, tüm aklına gelen her şeyi ortaya karışık sermiş resmen.Bir panelde bir şey olurken diğer panelde bambaşka bir şey oluyor, her şey birbirinden çoook bağımsız.
Romantizm kısmına değinmiyorum bile acayip aceleciydi. Bir anda birbirlerine karşı hisleri gelişti, korumacı tavırlara giriştiler falan. Ya bir sakin olun dedim artık.
Bu kadar hızlı gelişince de tüm o romantik sahneler anlamsızlaştı.Duygular şaşırtmaz ki hiç geçmedi bana.
5/10 - Üstüne konuşabileceğim neredeyse hiç bir şeye sahip değil. Yazar baktı 6 bölümlük bu seri, içimde kalmasın diye her şeyi yazmış.
Ayrıca ikinci cilt bir tık daha iyiydi tempo açısından vs.Ama ilk cildin berbatlığını göz ardı etmemi sağlayacak kadar değildi, tamamen klişelerle donanmıştı. Ve ben klişe shoujo okumayı sevmeme rağmen bu bambaşka bir saçmalıktı.
Bu nedenlerden ötürü verdiğim 5 puanın çoğu çizimlere gitti.
Reklam