“Kalp, sadece kan pompalayan bir kas değil; Eski Mısırlılar haklıydı; o, ruhun bir parçası, korkunun ilk başladığı yer.
Reklam
“İnsan hayatı bir rahim arayışından ibarettir.” dedi Ekmel bey, “ev rahimdir. Bundandır kendimize bir ev aramamız. Evi olan insan ne şanslı!”
“Aksiliğim geçmişti. Gülüp konuşuyordum. Balıklarımız geldi. Ama benim balığım gaz kokuyordu. İnanamadım. Gaz kokan balık bana geldiği için kendimi çok kötü hissettim, kaderim bu işte, her şeyin bozuğu, çürüğü, yanlışı bana geliyor. Ağlamaya başladım. Sessiz sessiz. Gözümden yaşlar akıyor. Abim şaşırdı, ‘niye ağlıyorsun durup dururken?’ dedi. Ağlamaktan konuşamıyordum ki. Sonunda ‘gaz kokuyor bu’ diyebildim. ‘Tamam, yenisini söyleriz’ dedi, ‘bunun için ağlanır mı?’ Önemsemedi.
“Ağladını hissettirmemek çok zordur,” dedi. “gözlerinden yaş akar, burnunu çekmemek için ağzından soluk alırsın. Verdiğin sıcak soluk yüzünü sızlatırken, aldığın soğuk soluk boğazından geçer, kalbine iner. Omuzlarının titrediği hissedilmesin diye kaskatı kesilirsin. Ağladığını duyurmamak çok yorar insanı.”
Reklam