Güzel günler göreceğiz çocuklar.
Güneşli günler.
Reklam
Biri Barışı başlatmalı, tıpkı Savaşı başlattığı gibi.
Geldim Nurefşan'ım geldim. Ee sarılmıyacak mısın Münzevi'ne. Yada dur sen, ben öpeyim çiçeklerinden.
Bak bugün bir tane daha çiçek açmış, bak işte orada sol baş parmağının altında.
Annem hep "oğlum çiçekler, çiçek bahçesinde açar" derdi. Şimdi anladım, neden her geldiğimde ellerinin yanında çiçekler açtığını.
Nurefşan'ım sen Annemi gördün mü, şu Kazım amcanın bakkalı varya, sen burda bekle ben gelip seni buradan alacağım demişti. O zamanlarda sakallarım yoktu şuan sakallarıma beyazlar düştü hâlâ gelmedi.
Nurefşan, sence Annem de Babam gibi hiç gelmeyecekmi.
Ben hiç babamı görmedim biliyor musun, uzun boylumu, kısamı. Ama annem hep baban çok güçlü bi adamdı derdi.
Ona araba çarpmış biliyor musun, abim hep anlatırdı bana.
Ben yeni yeni yürümeye başlamışım, birden sokağa fırlamışım babam da görmüş arkamdan koşmuş beni çekmiş ama kendini kurtaramamış.
Annem büyüttü bizi biliyor musun, bazen geceleri tanımadığım insanlar gelirdi evimize bir iki saat sonra giderlerdi. Annem ellerini başımın iki yanına koyup ağlayarak büyüyence anlıycaksın derdi. Anladım.
Onüç yaşımda abimi ve aplamı alıp gitti.
Bir süre bakkal kazım amcanın yanında çalıştım, biraz kasapta en sonda da çöp toplamaya kadar gitmişti.
Hani bir dükkan kapanır da daraba'nın altından sıcak hava dışarı çıkardı, ben kışları hep daraba kenarına uzanarak geçirdim.
Bugün bir mektup getirdi bakkal amca bana geldiğini söyledi. Mektup yanımda okuyacağım sana.
Merhaba MÜNZEVİ . Sana neden bu mektubu yazıyorum bilmiyorum, belkide karşına çıkmaya yüzüm yok ondan mektup yazmak istedim. Yıllardır görmüyorum seni Münzevi, seni terk ettiğimiz o günü unutamıyorum. Hep seninle geçirdiğimiz güzel anıları düşünerek geçirdim bu zamanı.
Sana bir şey itiraf edeceğim kardeşim. Dudağının kenarındaki iz varya onu ben yapmıştım, bi
Bu cehenneme şeytan bile daha fazla dayanamaz.
