e
@whestia
tıp fakültesi
İstanbul
Kırklareli, 11 Aralık
51 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Spoiler içerir
Puan vermedi·408 syf.··
Beğendi
·2021 31. kitabı
·37 günde okudu
·Okunma: 12 Temmuz 2021 15:05
çok tatlı bi mitoloji kitabı, ama böyle mitolojik bir kitap olarak tanımlamaktansa otobiyografik bir kitap gibi tanımlarsak kitaptaki boşlukları kapatabiliriz gibi, çünkü genel olarak tanrıça Kirke'nin hayatına dokunan insanlar ele alınmış. çok güzel kısımlar var kitapta, 'aa ben bunu biliyoruum' diye yükseldiğim çok an oldu.. Odysseus ve Kirke'nin ilişkisi, Trygon'un kuyruğu, Kirke'nin oğlu uğruna her şeyi yapması, Daidalos'un olduğu kısımlar en beğendiklerimdi. Kirke'nin ölümü beni bir tık şoka uğrattı, tanrılar ve tanrıçalar ölümsüz diye anlatılmıştı başta çünkü, Prometheus ile ilgili olan kısımda özellikle. Kitap adına en anlamlandıramadığım kısım bu oldu, bunun dışında oldukça başarılı diye düşünüyorum. Çok keyif aldım okurken..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Spoiler içerebilir!
Kitap çocuk kitabı olarak öne sürülmüş ancak bana kalırsa 9 yaşında bir çocuğun okuyabileceği bir kitap değil. Kitap Nazilerin gözünden 2. Dünya savaşı dönemini, Yahudi toplama kampını ve Almanların 'kendilerinden olmayanlara', 'onlar gibi düşünmeyenlere' nasıl davrandığını anlatmış. Baba'nın Teğmen Kotler'e; Teğmen babasından söz ettiğindeki davranışları, Bruno'nun bilinçsizce onlardan öyle gördüğü için yaptığı 'Hitler selamı', Pavel'in geçmiş hayatı ve kimliğinin gizlenmesi, Schmuel'in kampta geçirdiği onca zamana rağmen neden orada olduğunun, ona ne yapıldığının farkında olmaması... dikkatimi çeken noktalar oldu. Hayata bir çocuk gözüyle baktığımız zaman yargılamıyoruz aslında. Dikenli tel, dümdüz barakalar.. insanları genelde soğutan, içini ürperten yerler iken Bruno'nun Schmuel'in haline rağmen haline bakmak yerine onun kişiliğini tanımak istemesi bunun en büyük örneği bence. Gretel ise her şeyi hemen kabullenebilen, sorgulamayan birisi olarak karakterize edilmiş; Bruno'nun aksine ne Berlin'den ayrıldığında ne de Yahudilerin toplama kampında tutulup çeşitli işkencelere maruz bırakılması, onlardan kayıtsız şartsız nefret edilmesi durumlarını çok olağan karşılıyor gibi duruyor. Duruma daha insani yönden yalnızca Bruno ile Büyükanne bakıyor gibi. Kitap beni gerçekten çok etkiledi, hayat gerçekten çocukların penceresinden bambaşka. Irkçı doğulmaz, ırkçılık sonradan edinilen bir düşünce biçimidir. Kimse kimseden üstün değildir. Daha eşit bir dünya için 🕊