Eser akıcı bir dil ile yazılmış. Kolay ve hızlı bir şekilde okunuyor. Ana karakterimiz duygusal anlamda pek gelişmemiş ve hayatı sadece anı tamamlamak ya da günü geçirmek için yaşayan biri gibi geldi. İçgüdüsel duygular hariç herhangi bir hisse sahip değil. Kendiyle hiçbir şekilde iletişim kurmamış sadece nefes alıp vermiş ve ihtiyaçlarını gidermiş. İyi ya da kötü herhangi bir inanca da sahip değil. Aklını kullanmayan boş beleş bir adam diyebiliriz. Fakat insanın her şeye alışacağıma dair olan söylemine (o da annesinin fikri) kesinlikle katılıyorum. Eserin adıyla ve karakterimizin durumunu uyumlu buldum. Kendine yabancı biri. Sanki dizi izler gibi hayatını idame ettiriyor. Her ne kadar verebileceği tek zarar kendine gibi görünse dâhi böyle duygudan yoksun insanların eninde sonunda toplumda bir sorun (adam öldürme) çıkaracağını anlatması güzel olmuş.