Kitap psikolojik olarak zorlayici. Seri boyunca Rin'in yanlis kararlari, bencilligi ama baska secenegi de neredeyse olmayisi, surekli savasma istegi, ve her seyin donguselligi, gucun surekli el degistirmesi, dusman ve muttefiklerin surekli degismesi, surekli savasilmasi ama kazananin olmamasi... En cok beni yoran sey, her savasin sonunda aslinda yalnizca halkin daha fazla sey kaybetmesi, insanlarin gelecege dair besledikleri umut kirintilariyla surekli canlarindan vazgecmesi ve fedakarliklar yapmasi ama aslinda hepsinin bosa gitmesi ve daha da sinir bozucu olan bunun gercekte de boyle olmasi.
En sevdigim karakter Kitay oldu. Rin'in Venka'dan suphelenmesini anlarimda Kitay'i bile dusman gormesini.... Kizi cidden delirttiler ya. Bence de son olmasi gereken gibiydi. Kitay olmeseydi iyiydi ama yasamak da olmekten daha beter olurdu sanirim o ulkede. Nezha'nin da yalniz kalmasi ve olemiyor olmasi ayri bi dert. Gonul isterdi ki yapilan fedakarliklarin dokulen kanlarin gercekten degdigini gorelim. Hicbiri bosa gitmesin. Kullerinden yeniden dogan bir ulke gorelim ama yazar gercekcilikten vazgecmemis anlasilan.
Eger psikolojik olarak zorlanmayi problem etmiyorsaniz guzel bir uclemeydi. Okumaya deger. Ama ben bu uclemenin uzerine bir sure citir cerez, daha pozitif kitaplarla devam edecegim sanirim.
Yanan TanrıR. F. Kuang · İthaki Yayınları · 2022788 okunma