༄ irida
@whosirida
haunted by the ghost of the girl i used to be 𓃠
360 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
yas aslında bencildir, terk edilmiş bir dünyada kendimiz için tuttuğumuz bir yastır. ben onsuz nasıl yaşarım?
... ama bu, hikayenin sadece bir parçası, vedalaşmanın bir yüzü.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
ölürken ellerini tutmak önemli, diyorum kendisi de babasını kaybeden bir arkadaşıma. daha sonra bırakmak da önemli, cevabını veriyor kısa bir sessizlikten sonra.
neredeyse dört ay geçmiş. bahçenin ortasında duruyorum, artık bahar. tuhaf, diye düşünüyorum, babam yok ama bahar geldi. güllere, güller, sahibiniz yok, ama siz açmaya devam edin dedim mi? kiraz ağaçlarına, babam yok ama üzülmeyin, gücünüz yettiğince çiçek açıp meyve verin dedim mi? gelecekte filizlenip meyve verecek olanın köklerine, sizinle ilgilenen kişi artık yok ama korkmayın, gökyüzünün bahçıvanı hepimizi gözetlemiyor mu (ya da deyim her ne idiyse) dedim mi?
eğer ben arşivciysem, babam sülalenin yaşayan tarihiydi. ona sorun, o hepsini bilir, derdi akrabalar. bu kayda geçirilmemiş sülale tarihi artık yok. babamın ölümüyle tek bir dünyanın değil, birkaç dünyanın yok olduğunu biliyorum.
babam omuzlarında tonlarca geçmiş taşıyan bir atlas'tı. şimdi, o aramızdan ayrılınca, tüm o geçmişin çatırdayarak üzerime usulca yıkıldığını, beni tüm öğle sonralarının arasına gömdüğünü hissediyorum. çocukluğun sessizce yıkılıp dağılan öğle sonraları. ve yardım için çağıracağım kimsem yok.