Bu kitabı okurken bir insanın yalnız psikolojisinde nerelere sürüklendiğini fark etmiş bulunmaktayız. Çoğu eserinde karanlık psikolojisini çok iyi yansıtan dostoyevski, bu eserde de insanın iç dünyasında ki kaybolmuşluğunu ve yalnızlığını çok ustaca gözler önüne sermiş ve okurlarını düşündürmüştür . Dostoyevskinin kendi yaşamından esintilerini gördüğümüz bu eserde ana karakterimiz anonimdir . Herkesin kendi yerine koyabildiği bu karakter ; oldukça kendini dış dünyadan soyutlamış , ne yapacağını bilemeyen ve sağa sola savrulan biridir. Kitabı analiz ettiğimiz zaman karakterin kendi içinde kaybolduğu ve kendinden utandığı için sürekli bocaladığı ve bocaladıkça daha büyük hezeyanların içine girdiğini gözlemleriz. Kimsenin sevmediği, yalnızlık ve buhran içinde kendini soyutlayan bu karakterimiz bir noktada hayaller ve kurgular içinde yaşayıp gerçekten yer altında yaşadığını , kendine kimsenin giremeyeceği bir dünya yarattığını görüyoruz . Çok büyük buhranların bulunduğu bu eserde ; yazar okura hayatı sorgulatıyor ve sorduğu her soruyu okura düşündürterek cevabı bulduruyor . Bu eseri herkesin okumasını tavsiye eder miyim ? Bilmiyorum . Dünyayı çok içinde yaşayaşan ve kendini karaktere çok yakın gören insanların ciddi anlamda etkilenebileceğini düşünüyorum.