Önüne yeryüzünü sersem
Gözlerine bakıp desem ki
Bu gördüğün her şey senin olsa
İğnesinden, ipliğine kadar senin olsa yeryüzü
Şüphesiz bir gün bitecek
Küçük, yeni doğan çocuk ellerini alıp göğsüme koysam
Ruhumun izlerinde kendine rastlasan
Yani orada, oracıkta, gözlerine baktığımda
Gerçekten bu ruhun sana ait olduğunu bütün hislerinle görsen
Boş ver
Her şeyin bir tercih meselesi olduğunu biliyorum
Hangisini tercih edeceğini de biliyorum
Yüzyıllardır okur, yazar, düşünürüm
Aklımda heybetli yüzyıllar var
Her şeyi bildiğine inanan bir zihnim
Hiç bu kadar yanılmanın eşiğinde olmak istememişti
Belki yanılırım, belki yanılmam insanlar adına
Yanıldığımı düşünmek bile neşelenmem için yeterli
Fuat Adıgüzel
Bırak bedenlerimizi ruhlarımız sevişsin
Belki o zaman mukaddes tanrı
Gerçekten insanlığı sayemizde affedebilir
Bırak şu yeryüzünün zorba dilini konuşmayı
Ne derler ne düşünürler diye düşünmeyi
Nelere sahipler ne kadar Karun olduklarını önemseme
Sevgiyle kucakla karamsar bulutları
Zannımca bu bulutlar sevginin dilinden anlamalı
Yeryüzünün taşı, toprağı, kulağımızın ve gözlerimizin önünde eriyecek
Kibirli taşlar değerlerini zamanla yitirecek
Fakat insan daha kibirli taş bulmak için arayış içinde
Olsun, olsunlar, olacaklar
Bırak her şeyi en kıdemli kraliçe
Karamsar bulutları sevgiyle kucaklamaya bak
Fuat Adıgüzel
Şimdi gel yanıma otur, gözlerini ayırma dizelerden
Kelimeler birbiriyle sevişsin bırak
Bırak kelimeleri, bize yalnızca izlemek düşer
Kucaklamışlar yalnızlığı, kimsesizliği
Zaman zaman hiçliğin içinde boğulmuşlar
Tıpkı bir insan gibi tıpkı şu an senle ben gibi
Baksana kelimelere gözlerini dört aç
Ne güzel sevgi paylaşır birbiriyle
Ben sevgi paylaşmayı kelimelerden öğrendim
Şimdi gözlerini kelimelerden ayır
Bana sevgiyi kimden öğrendiğini söyle
Uyumak istiyorum şefkatli kollarda
Kol bulsam şefkat bulamıyorum
Şefkat bulsam uyumak istemiyorum
Saçlarım epeydir uzama mesaisinde bense yalnızlık
Nerede geçiyor bu körpe yeryüzü?
Tahmini hangi zaman aralığında nerede yaşamıştık
Farkında olduğum minicik bir zaman dilimi var
Bir de kabaca, yontulmamış, başımın belası, imgesel bir dilim
Uyumsuzluk yeteneğim sayesinde kalemle tanıştım
Kalemse beni arkadaşı kağıtla tanıştırdı
Şimdi ona sarılıp uyumak istiyorum
O ne güzel ne şefkatli bir arkadaştır