Ahlaklı olmamın vicdanım ve insanlar dışında bana bir getirisi yok. Olsun. Ahlaklı olan insanın ahlaktan herhangi bir pragmatik çıkar gütme telaşına düşmemesi gerekiyor.
Mutlu olmanın sırrı kitlelerin içinde yatıyor. Bir ideolojiyi benimsemiş bir kitleye tâbi olmak bile bir mutluluk nedeni. Bir partiye üye olmak, bir sendikaya katılmak, herhangi kolektif olan bir fikri benimsemek getirisi ne olursa olsun insana mutluluk getiriyor. Öyle ki bir ideolojiye saplanmış bir insanı yaşamaktan hiçbir şey alıkoyamaz.
İstenmeyen fikirlere sahip çıkan adamlar öteki haline gelir. Toplum ve birey arasındaki o dengesiz uçurumun bu kadar basit bir iğne ipliğine bağlı olmasını da kabullenmek gerekir.