çocuklar doğduğunda kulaklarına ezan okunur
benim kulağıma da sen okundun
siyah gözlerindeki derin boşluğa gömsünler beni
belki orada rahata kavuşurum
hiçbir şeye anlam veremeyen adam
sana kalbiyle beraber anlam yüklerini ısmarladı
büyük bir çoğunluğun içinde daha niceleri vardır
ben seni büyük bir çoğunluk olarak görüyorum
artık mahkumiyetim bitti
galiba gönlüne misafir olmaya geliyorum
seni izin almadan imgelerime katacağım
izin almadan edebi bir değer taşıyacaksın
habersizce, istemsizce, her daim zihnimde
dramatik yağmurlardan sonra açan gökkuşağım
yağmur dindi, drama istasyonlarında son durağa yolculuk ettim
sen o son durakta beni karşılayacak yaşam meleğimsin
bırak göğsüme ruhun yara etsin
Fuat Adıgüzel
Gök gürültülü yalnızlık avucumun içinde
Kapalı havaları severim, kapalı havalarda beni severmiş
Geçen kendisiyle sohbet ederken öğrendim
Kendisi kimsenin sahip olmadığı imgelere sahip
Ben yeryüzüne iki insanın vesilesiyle geldim
Doğayı, sanatı kendime arkadaş edindim
Bir gün yalnız ayrılacağım bu kibirli yeryüzünde
Mutlaka arkadaşlarım bana eşlik edecektir
Gök gürültülü yalnızlık sağanak sular bıraktı
Üzerime şiddetli sular bıraktı
Başımı soktuğum barınağımdan çıktım
En kıdemli sevgilimi ellerimi havaya açarak kucakladım
Artık yeterince özgürüm, haddinden fazla deli
Kimse yenilmem çünkü kazanacak bir oyun göremiyorum
Dediğim gibi beni yeryüzüne iki insan getirdi
Kendime sanatı ve doğayı dost edindim
Hiç bilmediğim bir gün gideceğim
Ardımdan ben istemesem bile dostlarım gelecektir
Tutkulu imgelerle kucakladım dostlarımı
Zihnimde var olmaya devam edecekler
Fuat Adıgüzel
Elimde tuttuğum, o ince kabuklu yumurtalar
İlelebet elimde duracak
Ne zordur pamuk ipliğinde yaşamak
Pamuk ipliğinde yaşamayı bilmek
O yumurtalardan biri bir gün kırıldı
Ne yumurta için ne de benim için
Yaşamak telaşı eskisi gibi olmadı
Diğeri elimde gözüme masumca bakar
O da kırılırsa taşıma yükü sırtıma yük olmayacak
Yumurtayı bir köşeye bıraktım
Diğer yumurta için yaslar tutmak gerek
Tutmasam az önceki yumurta bana düşman olacak
Kendi bildiğimi okumaya çalıştım
Diğerlerinin bildiklerini yazan kitaplar bana düşman
İnsan kendiyle yaşasa başkasına hasret
Başkasıyla yaşasa kendine hasret
Yapacağım en iyi şey o yumurtayı bıraktığım yerden almamak
Arkama bakmadan gitmenin burukluğu nedir?
Bana sor, ben bilirim
Fuat Adıgüzel
Mübarek gözleriyle bana bakan insanlar
Ne görüyorlar acaba?
Mübarek olmayan gözlerimle bakınca
Koca bir boşluk görmenin ıstırabı
Nereye gideceksin acaba mübarek insan
Çek kibirli gözlerini üzerimden
Seksen koluya dünyaya sığınmış ihtiras rüzgarları esiyor
Yeryüzünde hazlar başına buyruk dolaşıyor
Aldatmak yalnızca biriyle mi?
Yalnızca ben görüyorum galiba
Çıplak, anadan üryan gezen ahlak
Koca bir boşluk, hiçliğin içinde kelimelerle uğraşıyorum
Fuat Adıgüzel
Anlamsızlığın yelkenlerini kaldır gökyüzünü
Beş parmak hesabı henüz icat edilmedi
Göğüsleri birbirine çarpan güçlü aşıklar
Ruhlarıyla birlikte yeryüzünü terk etti
Sevginin çorak arazilere ekildiği tohumları topladım
Toprağın en dibine kadar gitmiş
Sanki kendilerini yok etme telaşı içerisindeydi
Uğraş, yoğun uğraş, işe yaramasını istediğim uğraş
Elimde çürümeye yakın sevgi tohumları
Gözüme kestirdiğim yüksek, kibirli dağ
Senin tepeni sevgiyle attırmaya geliyorum
Hazır pozisyonda bekle beni
Anlamsız kehanetlerim yanıma kar kalacak
İstenmeyen bir sabahın masum ışıkları
Göz kapaklarımın altındaki gerçekliğe vuracak
İşte o zaman geleceğim senin tepene sevgi tohumları ekmeye
Fuat Adıgüzel