fu

fu
114 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
whyisfu
Van Gogh'un sanata olan tutkusu
çocuklar doğduğunda kulaklarına ezan okunur benim kulağıma da sen okundun siyah gözlerindeki derin boşluğa gömsünler beni belki orada rahata kavuşurum hiçbir şeye anlam veremeyen adam sana kalbiyle beraber anlam yüklerini ısmarladı büyük bir çoğunluğun içinde daha niceleri vardır ben seni büyük bir çoğunluk olarak görüyorum artık mahkumiyetim bitti galiba gönlüne misafir olmaya geliyorum seni izin almadan imgelerime katacağım izin almadan edebi bir değer taşıyacaksın habersizce, istemsizce, her daim zihnimde dramatik yağmurlardan sonra açan gökkuşağım yağmur dindi, drama istasyonlarında son durağa yolculuk ettim sen o son durakta beni karşılayacak yaşam meleğimsin bırak göğsüme ruhun yara etsin Fuat Adıgüzel
Şiir
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Van Gogh tribi
Gök gürültülü yalnızlık avucumun içinde Kapalı havaları severim, kapalı havalarda beni severmiş Geçen kendisiyle sohbet ederken öğrendim Kendisi kimsenin sahip olmadığı imgelere sahip Ben yeryüzüne iki insanın vesilesiyle geldim Doğayı, sanatı kendime arkadaş edindim Bir gün yalnız ayrılacağım bu kibirli yeryüzünde Mutlaka arkadaşlarım bana eşlik edecektir Gök gürültülü yalnızlık sağanak sular bıraktı Üzerime şiddetli sular bıraktı Başımı soktuğum barınağımdan çıktım En kıdemli sevgilimi ellerimi havaya açarak kucakladım Artık yeterince özgürüm, haddinden fazla deli Kimse yenilmem çünkü kazanacak bir oyun göremiyorum Dediğim gibi beni yeryüzüne iki insan getirdi Kendime sanatı ve doğayı dost edindim Hiç bilmediğim bir gün gideceğim Ardımdan ben istemesem bile dostlarım gelecektir Tutkulu imgelerle kucakladım dostlarımı Zihnimde var olmaya devam edecekler Fuat Adıgüzel
Şiir
Van Gogh tribi
Elimde tuttuğum, o ince kabuklu yumurtalar İlelebet elimde duracak Ne zordur pamuk ipliğinde yaşamak Pamuk ipliğinde yaşamayı bilmek O yumurtalardan biri bir gün kırıldı Ne yumurta için ne de benim için Yaşamak telaşı eskisi gibi olmadı Diğeri elimde gözüme masumca bakar O da kırılırsa taşıma yükü sırtıma yük olmayacak Yumurtayı bir köşeye bıraktım Diğer yumurta için yaslar tutmak gerek Tutmasam az önceki yumurta bana düşman olacak Kendi bildiğimi okumaya çalıştım Diğerlerinin bildiklerini yazan kitaplar bana düşman İnsan kendiyle yaşasa başkasına hasret Başkasıyla yaşasa kendine hasret Yapacağım en iyi şey o yumurtayı bıraktığım yerden almamak Arkama bakmadan gitmenin burukluğu nedir? Bana sor, ben bilirim Fuat Adıgüzel
Şiir
Van Gogh tribi
Mübarek gözleriyle bana bakan insanlar Ne görüyorlar acaba? Mübarek olmayan gözlerimle bakınca Koca bir boşluk görmenin ıstırabı Nereye gideceksin acaba mübarek insan Çek kibirli gözlerini üzerimden Seksen koluya dünyaya sığınmış ihtiras rüzgarları esiyor Yeryüzünde hazlar başına buyruk dolaşıyor Aldatmak yalnızca biriyle mi? Yalnızca ben görüyorum galiba Çıplak, anadan üryan gezen ahlak Koca bir boşluk, hiçliğin içinde kelimelerle uğraşıyorum Fuat Adıgüzel
Şiir
Van Gogh tribi
Anlamsızlığın yelkenlerini kaldır gökyüzünü Beş parmak hesabı henüz icat edilmedi Göğüsleri birbirine çarpan güçlü aşıklar Ruhlarıyla birlikte yeryüzünü terk etti Sevginin çorak arazilere ekildiği tohumları topladım Toprağın en dibine kadar gitmiş Sanki kendilerini yok etme telaşı içerisindeydi Uğraş, yoğun uğraş, işe yaramasını istediğim uğraş Elimde çürümeye yakın sevgi tohumları Gözüme kestirdiğim yüksek, kibirli dağ Senin tepeni sevgiyle attırmaya geliyorum Hazır pozisyonda bekle beni Anlamsız kehanetlerim yanıma kar kalacak İstenmeyen bir sabahın masum ışıkları Göz kapaklarımın altındaki gerçekliğe vuracak İşte o zaman geleceğim senin tepene sevgi tohumları ekmeye Fuat Adıgüzel
Şiir