fu (@whyisfu) 1000Kitap'ta - 1000Kitap

geceye ağır yüklerimle girerim her gün gecenin yükünü taşır yeryüzü aydınlanıncaya kadar sırtımdan indirmem hangi komedi tutkunu? aklımda olmasını istemeyen fikirleri aklıma yerleştiren yalnız karanlıklar odama gelir sabaha kadar çaylar sigaralar havada uçuşur bir de yoğun bir rutubet yaptığım en iyi şeyse kendi başıma kendi fikirlerimle rekabet belki sabah olmayacak belki de ben sabah olmayacağım ölümü düşünüyorum acaba o da benim düşündüğüm gibi o hassas terazisinde beni tartacak kadar düşünüyor mudur?

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam

Etimoloji Defteri

Mücellit Nedir ?

fu

Körlüğe emek vermiş gören gözlerin İçinde taşıdığın insanlığın yıkıma uğramış Yerinde kalkacak görmeye emek vereceksin Yanlışın neresinden dönmek yalnızca dönmektir Senin gibi düşünmeyenleri düşünmüş aklın Düşüncelerin tarumar edilmiş Çorak tarlalara fikir tohumu ekilmez Fikrin ürününü alan çiftçiler böyle söylermiş Ben yalancıyım, düzenbazım, üçkağıtçıyım Kelimelerle yatar kelimelerle kalkarım Doğayı sever, sanata yoldaşlık yaparım Arkadaşlarıma ektiğim tohumlarım boşa gitmedi Ben yanlış yerde doğru konuşan adamım Şimdi yalnızca ağzımı keskin kelimeler açar Aidiyet duygusu taşımadığım bir tarladan Hiç arkama bakmadan çekip gitmeyi tercih edeceğim

fu

Kıymetliyim ben şu gördüğüm dağlarda Gözü gözüm, kulağı kulağım olmuş Haberim yok ya da var Ne fark eder Sorularıyla küçük çocuklar gibi peşimde koşan o yüce dağ Kendisini her geçen gün anlamsızlığın içinde bulmuş Duygularını heybetinin altında saklamış Her zerresine kadar kırılmış, ufalmış Yetiştim kırgınlıkları düzelttim Ufalan taşları toplayıp o eski heybetinin yanına bıraktım Arkamı döndüm, kendi mağarama doğru gidiyordum O heybetli dağ, güçlü kollarıyla beni sarıp sarmalamış Aldım, kabul ettim, karşılık verdim

Takip Önerileri

fu

Van Gogh'un sanata olan tutkusu

çocuklar doğduğunda kulaklarına ezan okunur benim kulağıma da sen okundun siyah gözlerindeki derin boşluğa gömsünler beni belki orada rahata kavuşurum hiçbir şeye anlam veremeyen adam sana kalbiyle beraber anlam yüklerini ısmarladı büyük bir çoğunluğun içinde daha niceleri vardır ben seni büyük bir çoğunluk olarak görüyorum artık mahkumiyetim bitti galiba gönlüne misafir olmaya geliyorum seni izin almadan imgelerime katacağım izin almadan edebi bir değer taşıyacaksın habersizce, istemsizce, her daim zihnimde dramatik yağmurlardan sonra açan gökkuşağım yağmur dindi, drama istasyonlarında son durağa yolculuk ettim sen o son durakta beni karşılayacak yaşam meleğimsin bırak göğsüme ruhun yara etsin

fu

Gök gürültülü yalnızlık avucumun içinde Kapalı havaları severim, kapalı havalarda beni severmiş Geçen kendisiyle sohbet ederken öğrendim Kendisi kimsenin sahip olmadığı imgelere sahip Ben yeryüzüne iki insanın vesilesiyle geldim Doğayı, sanatı kendime arkadaş edindim Bir gün yalnız ayrılacağım bu kibirli yeryüzünde Mutlaka arkadaşlarım bana eşlik edecektir Gök gürültülü yalnızlık sağanak sular bıraktı Üzerime şiddetli sular bıraktı Başımı soktuğum barınağımdan çıktım En kıdemli sevgilimi ellerimi havaya açarak kucakladım Artık yeterince özgürüm, haddinden fazla deli Kimse yenilmem çünkü kazanacak bir oyun göremiyorum Dediğim gibi beni yeryüzüne iki insan getirdi Kendime sanatı ve doğayı dost edindim Hiç bilmediğim bir gün gideceğim Ardımdan ben istemesem bile dostlarım gelecektir Tutkulu imgelerle kucakladım dostlarımı Zihnimde var olmaya devam edecekler