fu

Van Gogh tribi
Elimde tuttuğum, o ince kabuklu yumurtalar İlelebet elimde duracak Ne zordur pamuk ipliğinde yaşamak Pamuk ipliğinde yaşamayı bilmek O yumurtalardan biri bir gün kırıldı Ne yumurta için ne de benim için Yaşamak telaşı eskisi gibi olmadı Diğeri elimde gözüme masumca bakar O da kırılırsa taşıma yükü sırtıma yük olmayacak Yumurtayı bir köşeye bıraktım Diğer yumurta için yaslar tutmak gerek Tutmasam az önceki yumurta bana düşman olacak Kendi bildiğimi okumaya çalıştım Diğerlerinin bildiklerini yazan kitaplar bana düşman İnsan kendiyle yaşasa başkasına hasret Başkasıyla yaşasa kendine hasret Yapacağım en iyi şey o yumurtayı bıraktığım yerden almamak Arkama bakmadan gitmenin burukluğu nedir? Bana sor, ben bilirim Fuat Adıgüzel
Şiir
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Van Gogh tribi
Mübarek gözleriyle bana bakan insanlar Ne görüyorlar acaba? Mübarek olmayan gözlerimle bakınca Koca bir boşluk görmenin ıstırabı Nereye gideceksin acaba mübarek insan Çek kibirli gözlerini üzerimden Seksen koluya dünyaya sığınmış ihtiras rüzgarları esiyor Yeryüzünde hazlar başına buyruk dolaşıyor Aldatmak yalnızca biriyle mi? Yalnızca ben görüyorum galiba Çıplak, anadan üryan gezen ahlak Koca bir boşluk, hiçliğin içinde kelimelerle uğraşıyorum Fuat Adıgüzel
Şiir
Van Gogh tribi
Anlamsızlığın yelkenlerini kaldır gökyüzünü Beş parmak hesabı henüz icat edilmedi Göğüsleri birbirine çarpan güçlü aşıklar Ruhlarıyla birlikte yeryüzünü terk etti Sevginin çorak arazilere ekildiği tohumları topladım Toprağın en dibine kadar gitmiş Sanki kendilerini yok etme telaşı içerisindeydi Uğraş, yoğun uğraş, işe yaramasını istediğim uğraş Elimde çürümeye yakın sevgi tohumları Gözüme kestirdiğim yüksek, kibirli dağ Senin tepeni sevgiyle attırmaya geliyorum Hazır pozisyonda bekle beni Anlamsız kehanetlerim yanıma kar kalacak İstenmeyen bir sabahın masum ışıkları Göz kapaklarımın altındaki gerçekliğe vuracak İşte o zaman geleceğim senin tepene sevgi tohumları ekmeye Fuat Adıgüzel
Şiir
Rüyalarımda yer etmediğin her gün çarmıha geriyorum bilinçaltımı.
Van Gogh tribi
Evin penceresinden dışarıya bakar Lakin yüzünü gösteren pencereye bakamaz O masum pişmanlıklarla dolu Hep içinde yalnızlığın yeşermeyen otlarını eker durur Etrafındaki geniş dağları gün içerisinde sürekli izler İçindeki yüksek dağları izlemeye gelince yorgun bir çocuk Bilgilidir de Terazinin ağır kesesinde duran bir bilgiyi ruhunda taşır Görmek istemez Sıradanlığın içinde milyonlarca yıl kürek çekmiştir kendisi Kendi kendine kasaplık yapar İnsanlara iyilikler, bilgelikler aktarırken Kendini yalnızca bir deriden ibaret sanar Pişmanlıkları geride bırak artık deriden ibaret adam Sigaranı yak heybetli dağlarla karşılıklı karşılıksız Kendini içinde o cevhere bırak Fuat Adıgüzel
Şiir