O sıralarda halk kıtaplıkları yoktu; ilk halk kitapları 1890'larda açılmaya başladı. Herkesin tek kitaplığı evlerde kitaplar için ayrılan köşe ya da odaydı. Picwick Kağıtları gibi çok sevdiğiniz bir romanı okuyup bitirdikten sonra evinizdeki kitaplığın raflarından birine gururla yerleştirmek isterdiniz. Ama bu vakada okurların başı beladaydı. Ellerinde ucuz, yırtık-pırtık kağıtlardan başka şey kalmıyordu.
Yeryüzü karanlık gölgelerle doludur ama karşılaştıracak olursak ışıltısı daha güçlüdür.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kader diye bir şey vardır böyle durumlarda, beyler, inkarı mümkün değildir.
Yüreğimiz yanarken kokusu çıkmaz ki
Gözyaşları çekilen acıların tek kanıtı olmuyor her zaman, ne de en iyi kanıtı.