Kahkahayla gülme, insanın tekrar özgürce nefes alabilmek için benliğinin hapishanesinden firar edişidir.
E bu bizim Temel :)))1000Kitap
Birtakım berduşlar da, günün birinde, hep aynı fıkraları
anlatıp durmanın artık zahmetli bir iş haline geldiğini düşünmüşler. Fıkralara numara vermeyi, görev icabı gülmek üzere her seferinde sadece numarayı söylemeyi kararlaştırmışlar - iyice rasyonalize edilmiş bir gülme etkinliği. Kapsamlı fıkra listesi 100 numaraya kadar ulaşmış, artık başlayabilirlermiş. Derken " 101 ! " diye seslenmiş birisi. Hepsi susmuş, süklüm püklüm bakmışlar. "Niye gülmüyorsunuz ki?" diye sormuş o alaycı tip, darılmış havasında: "Yeni bi' fıkra bu!"
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bunlara gündelik hayatta her an erişemeyeceğimize göre, gülme sanatına olan iştahımızı doyurmak için daha hareketli bir araca ihtiyaç vardır. Bunlardan birisi, fıkradır. Fıkra şimşek gibi çarpar insanı. Yeter ki nüktesi ateşleyici olsun. llk bakışta göründüğünden çok daha zordur bu. Ateşleyici olabilmesi sadece anlatana değil, ana ve uygun şartlara da bağlıdır. Ustalık, kimsenin beklemediği bir şey söylemektedir. Tahmin edilmedik bir bağlantı olur bu, ani bir aydınlanma olur, çift anlamlı bir söz oyunu olur, bir anlam kayması olur veya anlamı azami şekilde yoğunlaştırarak göz kırpan bir açıklama. Kimileri ağızlarındakini püskürtürcesine gülerken, kimileri de şaşkın şaşkın kalakalıp mahcubiyetlerinden nazikçe bir gülme belirtisi gösterirler.
“Sevilmek istiyorsan, sev.” Herkes sevilmeyi ister, hoş ve rahattır. Ama herkes kendi sevmek istemez, zahmetlidir, maliyetlidir ve beyhude olabilir, çünkü tam da koşulsuz seven insan, aynı şekilde sevilmeme tehlikesine maruzdur. Sevmek, benliğini geride tutup, onun yerine kendi kendine şunu sormayı gerektirir: Ötekinin ihtiyacı nedir, ne düşünür, ne hisseder, eksiği nedir, ona ne verebilirim?
Mizahi denen bir meşrep vardır ki, gülme sanatını teşvik eder ve başkalarına öyle hoş bir temasta bulunur ki, onlarda sempati uyandırır, çünkü şunu bilirler: Bu insandan korkmaya gerek yoktur, o kendine mesafe alabilen biridir, hür bir zihindir. Mizah, insanlar için bilhassa bereketli bir humuslu topraktır. Tek sorun, bunun her insanda bulunmaması ve kimsenin kendisinin mizah duygusuna sahip olup olmayacağına dair basitçe karar vermesinin mümkün olmamasıdır. Genetik veya başka sebeplerle kişide yoksa, en azından onun paylaşımcısı olmak nasıl mümkün olabilir?
Kabarede. Komedide ve melankomedide.