persephone ˖❀

persephone ˖❀
@willgraham
𝐥𝐚 𝐟𝐚𝐦𝐢𝐥𝐢𝐚 𝐞𝐬 𝐭𝐨𝐝𝐨
Bilimin zaferi, vatanımın yenilgisiydi. Fizikçilerin sevinci, Japonların kederiydi.
Sayfa 60
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
10/10
·136 syf.·
2025 27. kitabı
"Kağıdımız yoktu. Kalemlerimizi de kaybetmiştik. Kamış yapraklarından örülmüş bir alış veriş sepetinin içinde yalnızca zar zor bulduğumuz neşter, cımbız, dikiş iğnesi, az miktarda dezenfektan ve bandaj malzemesi bulunuyordu. 𝑩ü𝒕ü𝒏 𝒃𝒖𝒏𝒍𝒂𝒓𝒂 𝒓𝒂ğ𝒎𝒆𝒏 𝒃𝒊𝒓 𝒃𝒆𝒚𝒏𝒆, 𝒈ö𝒛𝒍𝒆𝒓𝒆 𝒗𝒆 𝒆𝒍𝒍𝒆𝒓𝒆 𝒔𝒂𝒉𝒊𝒑𝒕𝒊𝒌. 𝑩𝒊𝒛𝒍𝒆𝒓 𝒃𝒖𝒏𝒍𝒂𝒓𝒍𝒂 𝒌𝒂𝒛𝒂𝒏𝒂𝒄𝒂𝒌𝒕ı𝒌." "𝑴𝒆𝒛𝒂𝒓𝒍𝒂𝒓ı 𝒔ü𝒔𝒍𝒆𝒚𝒆𝒄𝒆𝒌 ç𝒊ç𝒆𝒌𝒍𝒆𝒓𝒊𝒎𝒊𝒛 𝒚𝒐𝒌𝒕𝒖." 9 Ağustos 1945. Milyonlarca insanın hayatını kaybettiği, yıllarca sürecek tramvalara sebebiyet veren o olay. Takaşi Nagai, atom bombası düştüğünde bizzat kendisi de olmak üzere milyonlarca sivilin nasıl yaralandığı ve öldüğünü kendi dilinden bize anlatılmaktadır. "Gerçekten ülkeyi sömürüyorlar. Peki, savaş ulusa kazanç sağlayan bir iş mi?" "Zafer kazanılırsa faydası olur, değil mi?" "Ülkenin menfaati için başlatılan bir savaş adalet mücadelesi midir acaba?" "Öyleyse, Tanrı'nın nezdinde adaletsiz bir savaşta zafer olamaz." Alıntılarıyla olsun, karakterlerin psikolojik durumlarının mükemmel bir şekilde aktarılmasıyla olsun bu kitap beni derinden etkiledi. Kendi sevdiklerini kaybetmelerine rağmen onların yaslarını tutmak için vakit ayırmadan yardıma ihtiyacı olanlara yardım etmeleri, kendi yaralarıyla dahi iliglenmeden ordan oraya insanlara yardım etmek için koşturmaları...kitap her şeyiyle etkileyiciydi. Takaşi Nagai tarafından anlatılan, insanlığın en trajik olaylarından olan bu olay, savaşların kazanan ve kaybeden taraflar arasındaki acı verici farkını bizim yüzümüze bir kez daha vuruyor. "Gerçek savaş acımasızdır. Savaş edebiyatı sırtüstü uzanıp okurken güzel ve kahramanca gelir. Ben de bir kez savaşa katılmak istiyorum, diye merak edersin. Ancak işin gerçeği farklıdır. Nadiren gerçeklik tasvir edilince de sansür uygulanarak yayılması engellenir."
Nagasaki’nin ÇanlarıTakaşi Nagai · İthaki Yayınları · 20222,185 okunma
Bilgimiz, sevgimiz, yeteneklerimiz. Sadece bunlarla hayat kurtarmak zorundaydık.
Sayfa 43
Her hayata değer verilmeliydi. Her insan bedenini önemser ve küçük büyük fark etmeksizin yaralarının hepsiyle ilgilenir.
Sayfa 40
Yaşamın da ölümün de bir zamanı vardır
Sayfa 9