İrem

İrem
Ben onun sılası, kendimin gurbetiyim ;
Ki ben, Mona Rosa, bulurum seni İncir kuşlarının bakışlarında. Hayatla doldurur bu boş yelkeni O mâsum bakışlar... Su kenarında Ki ben, Mona Rosa, bulurum seni.
Seviyorsun mümkün Aranızda kurşun Yasak bölge var Sen genç Sevdan ölünecek kadar güzel Kanunu yapanlar ihtiyar.
Biz bu halkı sevdik Ve bu ülkeyi. İşte bağışlanamaz Korkunç suçumuz...
Sanırım Ecinniler'de bir yerde, Dostoyevski, insanın mutlu olduğunu bilmediği için mutsuz olduğunu, tek sebebin bu olduğunu söyler.