Ayfer Tunç Ayfer Tunç ile tanışmam " Nasıl Olunur " podcastine konuk olduğu bölümü dinlememle gerçekleşti o zamandan beridir çok okumak istediğim bir yazar kendisi.
Suzan Defter yazardan okuduğum ilk kitap oldu.
Kitap iki kişinin günlüğünden oluşuyor. Bu yazış şeklini çok sevdim. İki kişinin bakış açısından kendi hayatlarını , kendilerini aktarış şekillerini ve ortak yaşadıklarını okumak karakterleri çözümlememde çok etkili oldu.
Ayrıca 12 Eylül olaylarıyla olan bağlantısı da ilgimi çekti.
Bir ara kitabı okurken olayların nasıl tamamlanacağını anlamıyorsunuz yazar daima sizi hikayenin içinde dinamik tutuyor. Bende merak içinde okudum kitabı.
Ayrıca hikayenin sonunda karakterleri yakından tanımak beni bir okur olarak çok tatmin etti.
İlerleyen günlerde yazarın diğer kitaplarını da okumak isterim.
Suzan DefterAyfer Tunç · Can Yayınları · 202520,2bin okunma
"Öyle oluyor Ekmel bey, ben de abime bakıyorum bakıyorum... diyorum ki sonra : karşı karşı dururken yüzüne hasret kaldım."
*
"Ben de , hayata çaldığımız maya tutmadı abicim dedim gözlerimle. Güzel olacağından emin olduğumuz günlerin gelip bizi bulacağına inandığımız hayatımızı yarıladık çoktan. Güzel olacağından emin olduğumuz günler geçip bizi bulmadı. Ama korkma , sırrını vermem evinin odalarına."
"Suzan hanım on bire doğru geldi. Üstünde bir güzellik vardı.
Gerçekten güzelleşiyorsa iyi;
Ben güzelliğini görmeye başladıysam o da iyi ;
güzelliği yakıştırmaya başladıysam,
Bu yazının zaferidir, o belki daha da iyi. "
*
"Ekmel bey garip bir şey söyledi bugün. ' Ayrılmak bir solucanın ikiye bölünmesi gibidir,' dedi, 'bölündükten sonra tanımaz birbirini parçalar.'
' Bence gidenin, kalanın kucağında bur kucak kor bırakmasıdır,' dedim.
'Siz çok yanmışsınız,' dedi.
Diyemedim ki : isterdim, kucağında bir kucak korla kalan ben olayım."
"Hayat bir iz bırakmaktır."
*
"Hayatım benim olmazsa orta malı olur."
*
" O anlayabilecek, ben anlatabilecek olsaydım, benim gibi adamların cenneti olurdu dünya."