SELİN.
@wirginiaWolf
Hayat; cinsel yolla bulaşan ölümcül bir hastalıktır.
kitabın bir edebi değeri yok sadece gezi parkı eylemlerinde yaşananları birebir ve gün gün aktardığı için tarihsel bir eser olabilir. eminim 50 yıl sonra bu direniş tarih kitaplarına girdiğinde yaşananları MEB eserlerindense Emrah Serbes'in bu kitabından okuyup öğrenmek daha doğru olacaktır. bu noktada başarılı ve zekice bir iş yapmış oluyor yazarımız.
gelelim eleştiri oklarımızı germeye; yazar müthiş bir ticari zekaya ve iflah olmaz bir popüler olma kaygısına sahip. yerin yerinden oynadığı sırf İstanbul Gezi Parkında değil, ülkemizin dört bir yanında bu eylemlerin yaşandığı yüksek tansiyonlu bu dönemden hemen ticari olarak nemalanmış. aceleye getirilmiş 'olmamış' bir kurguyu muhalif kesimin çok ilgisini çeken adeta namusu sayılan bu gezi olaylarını hemen kitabına döşemiş . karakter çözülümleri olmamış, olaylar kopuk kopuk, final olarak tatmin edici bir son yok. eeee neden yazmak için yazıyorsun öyleyse?
neden yazmasın, zaten 'bu adam alışveriş listesi yazsa okurum' diyen fanatik bir kitlesi var. küfür koydum eylemlerden bahsettim tamam okuyucumu tatmin ettim demektense, neden biraz yaptığın işe saygı duyarak en azından olay kurgusuna özenmiyorsun?
neden özensin? berbat romanları milyonlarca okunmuş kendisi birazda siyasal görüşünden ötürü toplumun bir çok kesimince putlaştırılmış. milyonları yakından ilgilendiren gezi direnişlerini kağıda aktarmış, birkaç karakter serpiştirmiş al sana klasik bir Emrah Serbes romanı ve okuyucuları da övgüler yağdırmış.
ve daha niceleri. eser beni konusu ve işleyişi bakımından ''off ergen ergen günceler'' diyerek sıkmaktan başka birşey katmadı ancak gezi dönemi eylemlerini merak ediyorsanız okumalısınız.
Reklam
evet, yazıp yazmamak konusunda çok düşündüm ama sonunda buradayım.
artık 30'lu yaşlarımın ortalarında olduğumdan mütevellidmidir hayata dair bazı şeyler bende müthiş bir ''off bu ne ya çocukça'' algısını oluşturuyor. memnun değilim ancak elimde değil. bu eserde bana sıklıkla bunu dedirtti, birinci ağızdan anlatılan eserde karakter her küfür ettiğinde, her ''kaybedenyıkıkezikdüşmüşkovulmuşofyamahvolmuş' moduna girdiğinde (ki kahramanımızın başına babasının ölümü dışına öyle aman aman, mücadele edilemeyecek hiç bir halt gelmiyor) sıklıkla off bu ne yaa dedim. undergrand edebiyat, 'dozunda' kaybedişlik severim ancak Serbes burda tıpkı bir önceki kitabında olduğu gibi ticari düşünmüş ve satacak olan, ergen kitleye hitap eden deli saçması sözümona bir 'öykücük' yazmış. ya bu kadar kolay mı sonunda t olmayan Serbes? gerçekten bir eser oluşturup bunu insanlara ben bunu yazdım diye sunmak bu kadar kolay mı? bu kadar özensiz bu kadar alelade bir kitabı yeni kitabım diye sağda solda imzalarken hiç utanmadın mı?
ucuz basit bir ergen depresyonunu yine depresif ergenlere onların ilgisini çekecek alkol uyuşturucu ve küfür sosuyla hazırlayarak servis eden Serbes sadece hikayenin bomboşluğuna değil kurgusuna da dikkat etmemiş ki kitapta yüzlerce zamanlama hatası var, misal 5 yıl önce 17 yaşımdayken diyor yani karakter 22-23 yaş aralığında olmalı ancak bikaç sayfa ilerde ve aynı zaman çizelgesinde 27 yaşıma geldim amk vay bilmem ne koyayım şeklinde küfür ederken farklı bir bilgi veriyor. vs vs yere batmış kaybetmiş müptezel edebiyatından yeterince ekmek yediniz artık ya bu undergrand işini layığıyla yapın yada sizleri okuyan 14-16 yaş grubu hayatın başlangıcında ki insanlara ''eğer hayat sana adil davranmadıysa hemen depresif ol ve biraz esrar iç dostum tek çözümün bu çünkü kimse
Puan vermedi·456 syf.··
Beğendi
·2018 12. kitabı
·12 günde okudu
·Okunma: 07 Eylül 2018 12:28
Jane Casey beni bul!
senin benimle derdin ne öğrenmek istiyorum. bu kitabı baştan sonra beğenmedim, giriş gelişme sonuç bana kalırsa okuyucunun zekasına saygısızlık niteliğindeydi. gereksiz detay ve tekrarlarla bezeli 456 sayfanın sonunda maktulun aslında hiç maktul olmamış olması, 5. sınıf american aksiyonu 'sigortadan para almak için' yapılan saçmalıklar. olay mahalinin bulunduğu caddede kimin kiminle yattığının beli olmaması gibi aslında hikayeye aksiyon katmak için verilen detaylar (ki yazarda hikayenin çok vasat ve aksiyona ihtiyacı olduğunu anlamış ancak aksiyon katayım derken daha da sıkıcı hale getirmiş) beni ziyadesiyle gerdi, bir daha Kerrigan maceralarını okumamak için yemin ettirdi. aslında bu kitapta beni en fazla rahatsız eden şey ise, kitapta anlatılan olaydan bağımsız olarak sadece seriyi baştan sonra okuyan okuyucuların anlayacagı dedektifimizin eski sevgilisi, sadece seriyi baştan sonra okuyan okuyucuların anlayacağı dedektifimizin 5 kitaptır doğru düzgün ortaya çıkmayan sapığı, sadece seriyi baştan sonra okuyan okuyucuların anlayacagı dedektifimizin kankitosu polis Jhon ile arasındaki saçma cinsel cekim gibi detayların beni boğmuş olmasıydı. bu bir tv dizisi değil sevgili Casey ve eserinde bolca gecen iğrenç amerikan dialoglarında da olduğu gibi 'kimse senin boktan serinin diğer kitaplarının hepsini okumak zorunda değil seni lanet olası' madem seri şeklinde bir hikaye anlatmak istiyorsun bu kurgu çok farklıdır, bu Jo Nesbo'nun Harry Hole serisinde yaptığı gibi kurguyla olur. yani kitaplarında devam ettirmek istediğin ana kurguyu beyaz bir tuvaldeki siyah noktacık şeklinde değilde eski kitaplarını okumamış sana yeni merhaba diyecek bir okuyucununda birşeyler anlayabileceği gibi verir, boğmamaya çalışırsın. ben tüm seriyi okuduğum halde mantıklı
jane jane janee... neden olmuyor anlamıyor anlamıyorum. yazarın sürekli eserlerinde altı boş kalan büyük bir nokta söz konusu. büyük bir boşluk. eserin sonuna kadar bütün olanlar, herşey (kurgular, karakter çözünümleri,gizem,aksiyon) o boşluğun etrafında ilerliyor. bu eserde yazarın diğer tüm eserleri gibi (hepsini okudum) kendini okutuyor, asla sıkmıyor ama her sayfada bi olmamışlık seziliyor. sürüklemesine rağmen ''yani ııı şeyy hmm ne biliyim''in kekremsi tadı ağzınızdan gitmiyor. bu eserde finali çok beğendim, bir polisiyeden beklediğim ''beklenmedik, şaşırtıcı' katil bu eserde mevcuttu ama bu kezde kitabın finaline kadar olan tüm kurgu vasattı. bir önceki eserlerinde de kurgu güzel ancak final çok sıradandı. tabiki diğer eserlerini baz alarak yorum yapmak yanlış olabilir ama insan bir öncekinden daha ust noktada birşey bekliyor haliyle. asla tavsıye etmıyorum dıyemem sırf o başarılı son için okunabilir ama dediğim gibi; çok daha iyileri yok değil.
kitabın ana mottosu ''kimine göre adalet, kimine göre cinayet'' çok doğru bir alt metin ve başarılı bir kurguydu. pedofilleri katleden bir seri katille başlayan oyun, ilerleyen kısımlarda içine ''ülke güvenlik teşkilatından daha büyük mafyalar'' sadece eğlenmek için genç kızlara işkence ve tecavüz eden, sadece zevk için onları öldüren üstüne birde bunu internetin derinliklerindeki sitelerinde yayınlayan ''sapık kardeşler'' gibi oyuncuların girmesiyle kızıştı. keyifle okudum, kitabın sonuna sürüklenirken hiç sıkılmadım ama hiç Merak Etmedim! çünkü o kadar tahmin edilebilir anlatılmıştı ki... polisiye eserlerde sadece cinayet-macera-sürükleyicilik yeterli olmuyor malesef. okuyucuya şaşırtıcı bir son ve vaay katilin bu olduğu hiç aklıma gelmemişti dedirtmesi gerekiyor. tabi benim şahsi kanaatim. kitap ;bu türe yeni başladıysanız ve ya başlayacaksanız başarılı bir giriş olabilir ancak türün müdavimleri için çok da şaşırtıcı değil.
Reklam