Bu size son ziyaretimiz değildi, saygıdeğer nenneke dedi tekrar geleceğiz.
Umarım gelmezsiniz dedi nenneke soğuk bir sesle bende sizleri görmekten hiç memnun olmadım.
“Belki. Belki de olmaz. Bu benim sorunum, geralt, benim yaşamım ve benim cezam. Buna katlanmayı öğrendim, ayrıca alıştım. Daha kötüye giderse ona da alışırım.
Reklam
“Her masalda ufak bir gerçeklik payı vardır” dedi Witcher usulca “Aşk ve kan. İkiside çok kudretli. Müneccimler ve âlimler yıllardır buna kafa patlatıyorlar. Hiçbirşeyi çözemediler, sadece…”. “ Sadece ne geralt?” “Sadece gerçek aşk olması gerektiğini biliyorlar.”
Bir yıl birisiyle aynı çatı altında yaşadıktan sonra yanında konuşacak birini bulamamanın ne kadar ağır bir şey olduğunu kavradım
“Sen canavar falan değilsin nivellen,”dedi Witcher kuru bir sesle. “Oo, bu da yeni çıktı lanet olsun. Sence neyim ben o halde? Yaban Mersini pudingi mi puslu bir Kasım sabahı güneye uçan yabankazı mı ? Değil miyim ? Yoksa koca memeli fırıncının kızının pınarın başında yitirdiği namusu mu ? Hadi geralt ne olduğumu söyle bakalım bana. Meraktan titrediğimi görmüyor musun?” “Sen canavar değilsin. Yoksa bu gümüş tepsiye dokunamazdın. Hele madalyonumu eline hiç alamazdın.
Çok derinlere inmeye kalkmıyor musun sence? Metafiziğe ne gerek var? Çok istersen sana içimi dökerim.
Reklam
Reklam