Kan, Ter ve Pikseller /İnceleme/Edebiyat
Puan vermedi·280 syf.·
2026 162. kitabı
Oyun dünyasının o pırıltılı, devasa ve kusursuz görünen vitrinini bir kenara fırlatan Jason Schreier, milyarlarca dolarlık bu devasa sanayinin aslında ne kadar acımasız, kaotik ve insanüstü bir emek dalgasıyla ayakta durduğunu Kan, Ter ve Pikseller adlı bu sarsıcı sektör belgeselinde adeta bir cerrah titizliğiyle gözler önüne seriyor. Kitabın içine adım attığınız an, o hayranlıkla oynadığımız oyunların renkli dünyasından çok uzakta; bitmek bilmeyen gece mesailerinin, son dakika iptal edilen milyon dolarlık projelerin, iflas eden stüdyoların ve insanı ruhsal olarak tüketen o meşhur "crunch" krizlerinin tam ortasında buluyorsunuz kendinizi. Schreier’ın metindeki asıl edebi mahareti, oyun geliştirme sürecini sıkıcı teknik detaylara boğmak yerine; The Witcher 3, Uncharted 4 ya da tek bir kişinin ellerinde devleşen Stardew Valley gibi yapımların doğum sancılarına odaklanarak, her bir kod satırını ve tasarımı etten kemikten insan hikayeleri üzerinden anlatmasıdır. Yaşanmış krizlere ve birinci ağızdan röportajlara dayanan bu eser, herhangi bir kurgusal son barındırmadığı için okura spoiler korkusu yaşatmadan, tamamen yaratım sürecinin o çiğ ve filtresiz gerçekliğini solutuyor. Yazar; kapitalizmin o ezici teslim tarihlerini ve geliştiricilerin her şeye rağmen içlerindeki o durdurulamaz sanatsal tutkuyu öyle eyvallahsız, öyle sürükleyici bir dille işliyor ki, sayfaları çevirirken her bir pikselin arkasında feda edilmiş hayatlara şahitlik ediyorsunuz. Bu kitap; sabahlara kadar ekran başında oturan sıkı oyun tutkunlarından ziyade; plazalarda proje yönetmeye çalışan liderlere, teknoloji ve yazılım dünyasının mutfağını merak edenlere, bir hayalin peşinden tek başına giden girişimcilere ve modern çağda "üretmek" denilen o sancılı eylemin sosyolojisini anlamak isteyen her rafine
Puan vermedi
Kitabımızı fantastik bir evrende geziyor.Zaten Alman folkloru bazı alınarak yazılmış.Kısaca kurgudan bahsedeyim.Serilda diye bir kız dolunay gecesinde Erlking'e ve diğer avcılara rastlıyor.Yaaln tanrısı tarafından lanetlendiğini söyleyemeyince de altın eğirebildiğini ve bu özelliği Huldson un verdiğini söylüyor.Her neyse kral sarayına çağırıyor orada Gild'le tanışıyor falan
Kitabın akıcı olması güzeldi yani öyle uzun depresif cümleler vs.yok ama karakterler duygularını tam anlamıyla yaşayamadı bence.Hayır yani Serilda babasının attan düştüğünü öğrendikten kısa bir süre sonra normal haline dönüyor.İnsna biraz üzülür yani bu kısım çok saçmaydı.Son kısımlar işte o ölme numarası falan ok ama o en son Serilda'nın hamile olması vs.zorlama geldi
Karakter olarak bence Serilda iyi yazılmıştı.Birçok yönden inceleyebiliyorduk ama neden bilmiyorum Gild'e ısınamadım.Serilda'yı kullandı gibi geldi.Yan karakterler falan iyiydi
Okumadan önce beklentim çok yüksekti ama baya altında kaldı.İlk kısımlar biraz sıkıcıydı bence.En son işte kralın Karanlıklar Şatosu ile arasındaki ilişkiyi merakımdan okudum zaten.Karakter Dinamikleri o kadar da iyi değildi.Fantastiğe yeni başlıyorsanız ideal ama beklentinizi o kadar da yüksek tutmayın
Reklam
Alın, okuyun ve okutturunEdebiyat
Genel yorumum:
Bugün, size 
George R. R. Martin'in yazdığı ve uzun yıllardır hâlen devam etmekte olan Buz ve Ateşin şarkısı serisinin ilk kitabını, yani 
Taht Oyunları'ndan bahsedeceğim. Dizisini bilmeyen yoktur diye düşünüyorum. Yaklaşık olarak final sezonuna kadar adından ve başarısından söz ettiren dizinin finali tartışmalı bir şekilde biten bu serinin aslı 1996 yılında çıkan orijinal ismiyle 
A Game of Thrones kitabıdır. Öncelikle bu kadar popüler bir seri olmasının hakkını sonuna kadar veriyor diyebilirim. İlk sayfasından son sayfasına kadar okuduğum ve uzun zamandır fantezi eserleri arasından beni bu kadar içine kaptıran bir kitap olmamıştı. Karakterleri, atmosferi, olayları falan okurken akıp gidiyor resmen satırlar arasında. Kitabın konusuna gelecek olursam eğer kitabımız; Bran isminde Stark hanedanlığına mensup bir çocuğun gözünden başlıyor. Kuzeyde yaşayan starklar onurlu, güvenilir insanlarıyla ve soğuk iklimleriyle bilinen insanlar. Kışyarında mutlu, mesut, herşeyin eğlencesinde doyasıya yaşayan starklar, birgün krallığın daha doğrusu direk kralın baş yardımcısı, kral eli Jon Aryn’ın ölümü haberiyle birlikte bizzat sarsılıyorlar. Bunun üzerine kral Robert Baratheon, çok yakın arkadaşı olan ve kışyarının lordu olan Eddard Stark’ı yeni kral eli olması için ziyarete geliyor ve olaylar bu noktada baş göstermeye başlıyor. Ve hikaye genel olarak olarak Stark, Baratheon, Lannister ve Targaryen gibi hanedanlıkları ele alıyor daha çok. Çok fazla konusundan da bahsetmek istemiyorum aslında, tavsiyem çok fazla bilgi edinmeden, spoiler yemeden okumanızdan yanadır. Stark ailesinin yanı sıra kitabın her bölümünde farklı bir karakteri okuyor, farklı bir hanedanın gözünden olayları değerlendirme fırsatı buluyoruz. Ayrıca hikayenin çeşitliği açısından da çok hoş bir yazım tarzı kullanılmış bence. Ve
George R. R. Martin'in yazdığı ve uzun yıllardır hâlen devam etmekte olan Buz ve Ateşin şarkısı serisinin ilk kitabını, yani Taht Oyunları'ndan bahsedeceğim. Dizisini bilmeyen yoktur diye düşünüyorum. Yaklaşık olarak final sezonuna kadar adından ve başarısından söz ettiren dizinin finali tartışmalı bir şekilde biten bu serinin aslı 1996 yılında çıkan orijinal ismiyle A Game of Thrones kitabıdır. Öncelikle bu kadar popüler bir seri olmasının hakkını sonuna kadar veriyor diyebilirim. İlk sayfasından son sayfasına kadar okuduğum ve uzun zamandır fantezi eserleri arasından beni bu kadar içine kaptıran bir kitap olmamıştı. Karakterleri, atmosferi, olayları falan okurken akıp gidiyor resmen satırlar arasında. Kitabın konusuna gelecek olursam eğer kitabımız; Bran isminde Stark hanedanlığına mensup bir çocuğun gözünden başlıyor. Kuzeyde yaşayan starklar onurlu, güvenilir insanlarıyla ve soğuk iklimleriyle bilinen insanlar. Kışyarında mutlu, mesut, herşeyin eğlencesinde doyasıya yaşayan starklar, birgün krallığın daha doğrusu direk kralın baş yardımcısı, kral eli Jon Aryn’ın ölümü haberiyle birlikte bizzat sarsılıyorlar. Bunun üzerine kral Robert Baratheon, çok yakın arkadaşı olan ve kışyarının lordu olan Eddard Stark’ı yeni kral eli olması için ziyarete geliyor ve olaylar bu noktada baş göstermeye başlıyor. Ve hikaye genel olarak olarak Stark, Baratheon, Lannister ve Targaryen gibi hanedanlıkları ele alıyor daha çok. Çok fazla konusundan da bahsetmek istemiyorum aslında, tavsiyem çok fazla bilgi edinmeden, spoiler yemeden okumanızdan yanadır. Stark ailesinin yanı sıra kitabın her bölümünde farklı bir karakteri okuyor, farklı bir hanedanın gözünden olayları değerlendirme fırsatı buluyoruz. Ayrıca hikayenin çeşitliği açısından da çok hoş bir yazım tarzı kullanılmış bence. Ve✯SON DİLEK✯1000Kitap
✧*。KONUSU: Bu kitap, tüm The Witcher destanının ilk ve başlangıç kitabıdır. Son Dilek, efsunger Geralt’ın canavar avlarını ve Yennefer’la tanışmasını anlatan bir hikaye derlemesidir. Kitap, doğrusal bir zaman çizgisi yerine geçmiş ve şimdiki zaman arasında gidip gelen bir yapıya sahiptir.
Kitabın ana ekseninde Geralt'ın yaralı halde bir tapınakta dinlendiği "şimdiki zaman" yer alır. Geralt burada iyileşmeyi beklerken geçmişte başından geçen maceraları hatırlar; kitaptaki diğer tüm bağımsız öyküler aslında onun bu tapınaktayken zihninde canlandırdığı geçmiş anılarıdır.
✧*。YORUMUM: Spoiler Yok! İsimler konusunda iyi değilim o yüzden biraz yüzeysel yorum yapacağım ( bu seri zaten alacakaranlık gibi klasik bir seridir diye düşünüyorum ). Geraltın dövüş anlarını ve öykülerini çok sevdim! Yani, o felsefik konuşmaları ve en önemlisi, yazarın akıcı kalemi (｡♡‿♡｡) Kitabın sonunda yer alan olaydan adını almış kitap. Ordaki dilek tam anlamıyla şuan açık değil. Dizinin 3 sezonunu izledim sonra kitap serisine başlamaya karar aldım. Dizide bu dileği görmedim veya anlaşılmaz şekilde geçti. Tam hatırlamıyorum ( kitabı okuyunca yazgıyı öğrendim ama bu kitapdaki maceralar, dizide yoktu hatırladığım kadarıyla). Yazarın kalemi bana göre, son derece akıcı ve hiç de kafa karıştıran evreni yok. Sadece isimleri akılda tutmak veya not almak gerekiyor (・∀・) Seriye kısa zamanda devam edeceğim, çok sevdim! Son olarak şunu söyleyeyim: Blaviken Kasabı olayına çok üzüldüm ༎ຶ‿༎ຶ Sonra, Pavetta ve Duny olayı •́ ‿ ,•̀
Fantezi okumak bambaşka evrenler göreceğim için hep korkutur beni. Çünkü o evreni anlamak gerekir başta.
Witcher'ı da bu sebepten dolayı uzun süre ertelesem de hiç öyle olmadı. Evrene dair sadece temel şeyler görüyoruz. Üstüne akıcı bir dil de eklenince rahat ve keyifli bir deneyim sunuyor.
Kitapta Geralt'ın yaşadığı altı bağımsız öykü ve mantığın sesi isimli ara bölüm diyebileceğimiz kendi içinde bağlantılı öyküler var. Kitaba adını veren "Son Dilek" sonuncu öykü. Öykülerde peri masallarından referanslar da bulunuyor. Ufak bir tanıdıklık hissiyatı ile çok farklı şeyler görüyoruz.
Hangi öykü hangisinden önce diye biraz kafa yormak da eğlenceliydi.
Geralt'ın insan muamelesi görmemesine rağmen herkesten daha insan oluşunu, Dandelion'un gezeveliğini ve maceralara tat katışını, Nenneke'nin sivri dili ve koruyucu tavrını sevdim.
Favori öyküm "Dünyanın Ucu" ve "Mantığın Sesi" kısımları. Dünyanın ucu'nda elflere dair şeyler görüyor ve bazı hisleri paylaşıyoruz, mantığın sesi'nde Geralt'ın ilişkili olduğu karakterleri duyuyor ve az çok ne yaşandı öğeniyoruz bu yüzden sevdim.
Evrenin sonraki kitaplarda derinleşeceğini düşündüğümden ve anlatımını sevdiğimden devam edeceğim.
Bi de kapaktaki ejderhaya aldanmayın kitapta ejderha yok
Kitap, kronoloji takip etmeyen yedi öyküden oluşmasına rağmen oldukça akıcı ilerliyor ve adeta modern bir halk hikâyeleri derlemesi hissi veriyor. Her öykünün kendine ait bir kıssadan hissesi, şaşırtıcı twistleri ve merak uyandıran yapısı olması da okumasını oldukça keyifli hâle getiriyor.
Serinin üçüncü kitaptan itibaren bir sagaya dönüşeceğini bilmek de bu ilk kitaba daha farklı bir anlam katıyor. 
Andrzej Sapkowski bu kitapta hem evrenini hem de karakterlerini yavaş yavaş tanıtıyor; bizi de Witcher evrenine bir güzel dahil ediyor. Ayrıca Yennefer ve Dandelion gibi karakterlerin de Geralt ile olan başlangıç noktalarını okuyoruz, ki oralarda da güzel dinamikler bulunuyor.
Ana karakterimiz Geralt'ı ise şehirlerde barınamayan ama şehirlilerin isteğiyle yine o şehirlerde istenmeyen canavarları mecbur kaldığında öldüren bir canavar olarak çok güzel bir çelişki içerisinde tanıyoruz.
Andrzej Sapkowski bu kitapta hem evrenini hem de karakterlerini yavaş yavaş tanıtıyor; bizi de Witcher evrenine bir güzel dahil ediyor. Ayrıca Yennefer ve Dandelion gibi karakterlerin de Geralt ile olan başlangıç noktalarını okuyoruz, ki oralarda da güzel dinamikler bulunuyor.
Ana karakterimiz Geralt'ı ise şehirlerde barınamayan ama şehirlilerin isteğiyle yine o şehirlerde istenmeyen canavarları mecbur kaldığında öldüren bir canavar olarak çok güzel bir çelişki içerisinde tanıyoruz.Reklam
Reklam