Hepimiz yaralı kuşlarız..Yaraların olduğu yerler hep acıyor, üstünden yıllar geçse de ama insanlık var olduğundan bu yana bu yaralar hep mevcuttu, mevcut olmaya da devam edecek. Belki bu yaraları savaş yaraları olarak tanımlayabiliriz, ne de olsa üstümüzden koca bir hayat geçti.
“Gençliğimizde, yaşamamız için önem taşıyan ve büyük sonuçlar doğuracak olayların ve kişilerin karşımıza davul zurnayla çıkacaklarını sanırız ama yaşlılığımızda geri dönüp baktığımızda hepsinin de sessizce, arka kapıdan ve âdeta dikkat çekmeden içeri süzüldüklerini görürüz.”