"İnsanın, imkân varsa ailesi, parası ve sağlığı olmalıdır, ama mutluluğunu yalnız bunlara bağlamamalı. Kendimiz için dükkanın arkasında, sadece bizim için bağımsız bir köşe ayırıp orada gerçek özgürlüğümüzü, kendi sultanlığımızı kurmalıyız. Oraya yabancı hiçbir konuğu sokmaksızın kendi kendimizle her gün baş başa verip dertleşmeliyiz; karımız, çocuğumuz, servetimiz, adamlarımız yokmuş gibi konuşup gülmeliyiz. Öyle ki, hepsini yitirmek felaketine uğrayınca onlarsız yaşamak bizim için yeni bir şey olmasın. Kendi içine çevrilebilen bir ruhumuz var; kendi kendine yoldaş olabilir; kendi kendisiyle, çekiş dövüş, alışveriş edebilir. Bir başına kalınca bunalır ne yapacağımızı şaşırır diye korkmamalıyız."