withhatice

withhatice
@withhatice
"Suçun yalnızca bende olduğunu anlıyorum. Suç diyorum ama ne diye suç olsun ki? Bugün benim içimde azap kaynağı olan duyguların yerinde, bir zamanlar heyecanlı bir güvenin mayası yok muydu? Bir zamanlar bitmeyen bir coşkuyla sevgi yolunda koşarak attığım her adımda kendime yeni bir cennet yaratan ve sevgisiyle dünyaları kucaklayacak bir kalp taşıyan ben değil miydim? Peki, o kalbe bugün ne oldu? O kalp artık öldü! Onda artık hiçbir sevinç yeşermez. Gözyaşlarım kurudu, rahatlatıcı gözyaşlarımın artık dindiremediği tatlı çarpıntılarım durdu ve kederlerim alnımda derin kırışıklıklar oluşturdu. Bilsen ne kadar acı çekiyorum! Çünkü bana hayat tadı veren, bana çevremde başka dünyalar gösteren o duygu yitti, silindi."
Sayfa 146·Kitabı okudu
Reklam
"Biz insanlar, yaşamın kederleri çok, mutluluklarıysa az der dururuz," dedim. " Peki haklı mıyız? Bana kalırsa, yakınmalarımızın çoğunda haksızız! Tanrının iyiliğine, esirgemesine karşı kalbimizi kapatmasak, onları takdir edip durumumuza şükretsek, başımıza bir bela geldiğinde onu da göğüsleyecek gücü kendimizde bulurduk."
Sayfa 44·Kitabı okudu
"O günden beridir güneşi, ayı ve yıldızları kendi hallerine bıraktım. Çünkü benim için ne gece, ne de gündüz ayrımı kaldı. Tüm evren etrafımdan silindi ve sadece o kaldı."
Sayfa 37·Kitabı okudu

withhatice

, bir kitap okudu
Puan vermedi·92 syf.·
2019 11. kitabı
Wilhelm Schmid
7.7/10 · 6,3bin okunma