Anlamadığımız her şey, diyordu Bedrufi, bir öncesinde çözemediğimiz bir problemden arta kalandır. Yakaladığımız anlık sevinç de, yitirdiğimiz şeylerin toplamı sayılamaz. Hatta zerresi bile değildir.
İnsanların birbirlerini aramaları, bulmaları ve birbirlerinin içini seyretmeleri için konuşmanın neden muhakkak surette lazım olmadığını, neden bazı şairlerin boyuna, tabiatın güzelliği karşısında yanlarında konuşmadan gidecek birini aradıklarını anladım.