merve
@withmerv
يا سنين اللي راحتي ارجعلي
Şu anda okuduğu kitap
Gece her şeyin üzerini örter, diye düşünür insan. Oysa gecenin örttüğünden çok hatırlattıkları vardır. Hatırlatırken sarstıkları, sarsarken suskunlaştırdıkları, suskunlaştırırken acıttıkları.
Bu dünyada hiçbir düşmanım yok, çünkü en çetin kavgaları kendi içimde yaşıyorum. Kendim varken bana zarar vermesi muhtemel bir başkasına ihtiyacım yok.
Karakterimize ailede verilen, ya da verilmiş olmayıp sadece yansıtılan din eğitimi kesinlikle sağlam değildi. Tekkede yaşadıkları/yaşaması sadece zorunluluktan ya da onun için alışılagelmiş (bir gelenek gibi) davranışlar olup hiçbir anlam ifade etmiyordu. Bu yüzden buradan uzaklaşmak onun için biraz fazla kolay oldu. Ama hiçbir zaman yeni yaşamına da tam olarak ayak uydurabildiğini düşünmüyorum. Hep arafta gibiydi. Özellikle annesini kaybetmesinden sonra Edayla o boşluğu doldurmak istedi. Onu tekkede tutan tek şey annesiydi zannımca. Onu kaybettikten sonra onun için orada kalmanın bir anlamı kalmadı. Eda'ya aşık değildi. Saplantılıydı. Sırf kendisini sevmesi için adam öldürmeyi düşünecek kadar bozuktu kafası. Eda'nın ona biçtiği değer, kendisine biçtiği değer oldu. Belki de bu yüzden kendi değerini hiçbir zaman bilemedi. Sadece Eda'nın ona değer verecek olması umudu ile yaşadı.
Sonu biraz saçma bitti bence. Yani "bu mu?" dedim. Kitabın ilk başları güzel ve heyecanlı gidiyordu ama sonuna doğru ve özellikle de sonunu okuduğumda kitap bir yere varamadan, anlatmak istediğini anlatamadan bitmiş gibi oldu.
~Spoiler İçerir~
Hikayemiz aşkından kendini ilme adayan, sevdiği kadının ilerlediği yolda kendisini desteklemesini bekleyen ancak olumlu bir geri dönüş alamayan, çıktığı bu yolun sonunda aradığı şeyi bulamayıp yaşamın ıstırabını çeken bir adamın hikayesi. Martin Ruth'u sevdi. Sevgisi gerçekten güzeldi, kendini onun yolunda ölüme götürecek kadar... Sevdiği kadının seviyesine erişmek istemesiyle beraber uzun bir yolculuğa atıldı ve tek başına birçok kişiyi gölgesinde bırakacak bir bilgiye ulaştı. Bu gerçekten inanılmaz bir başarı. Burjuva yaşamındaki merak ettiği o bilgili adamların aslında bildiği gibi olmadığını öğrendi. Kendini öyle bir bilgiye kaptırdı ki yeri geldi Ruth onu anlamadı. Ruth inatla Martin'deki bu dahiliği kabullenmedi. Hiçbir zaman kitapları konusunda onu desteklemedi. Bu en çok sinirimi bozan şey oldu. Martin'in bilgiye olan açlığı, kitap yazma şevki bir anda başlamasıyla beraber bir anda son buldu. Tüm bu yaptıklarını Ruth ile evlenmek, onunla güzel bir hayat yaşamak için yapmıştı ancak bu kesinkes başarıya ulaştığı zamanda onunla olmadığı için ne yapacağını bilemedi. Parayı anlamsız buldu. Sanırım bu daha önce farklı hayaller kuramadığı için oldu. Bir anda boşluğa düştü. Yalnızlık onu derin bir çukura sürükledi. Yazma sevgisi de bir anda tüm çabasını verdiği için çok geçmeden onun için anlamsız bir şeye dönüştü diye düşünüyorum.
En sonunda yaşamın kendisi ona acı vermeye başladı. Kendini hiçbir sınıfa ait görmedi, eski yaşamına bir daha dönemedi çünkü artık kafa yapısı değişmişti. Üst sınıflar beklediği gibi değil, yapmacıklık ve kandırmacadan ibaretti. Üstelik onu kimse anlamıyordu. Böylelikle koca bir kayaya çarpan yalnız gemisinde kimsenin kendisini kurtaramayacağını düşündüğünden yaşam için çırpınmayı gereksiz gördü.
Bana kalırsa Martin gittiği yerde yeni
Kötü bir yürek en sevimlileri bile çirkinden de kötü yapar.
