Sevmek tek başına hem bencil hem de sencil bir eylem... Seni seviyorum ve seni sevdiğim için mutlu olmanı istiyorum. Seni seviyorum ve sana olan sevgimi hissetmek beni mutlu ediyor. Seni hem senin için seviyorum hem de kendim için. Bundan daha kârlı bir matematik formülü kurulamadı kâinatta.
Sevildiğini hissetmek de bir ihtiyaç, evet ama sevebilmek kabiliyetidir bir karınca yuvasını saatlerce izleten. Sevebilmek kabiliyetidir gün batımında evrenin melodisini işittiren. Sevebilmek kabiliyetidir kâinatın dansında elinizden tutup size eşlik eden.
Öyle bir sevmek ihtiyacı ki... Öyle bir sevgi ki... Yeter ki bir 'can' veya bir 'şey' fitili ateşlesin, başlıyor yüreğimin havai fişek gösterisi. İçimde sevgi patlamaları oluyor. Evren sıfırdan kuruluyor. İçimden çıkan sevgi bir kuşun kanadına konuyor. Bir çiçeğin kokusuna, gün batımının renk coşkusuna, bir kedinin gırlamasına, bir köpeğin bakışına, bir ceylanın narin kaçışına.