Kitabı bitireli uzun zaman oluyor. Yine de dönüp dönüp altını çizdiğim bazı yerlere bakıyorum. Yazarın da değindiği gibi gerçekten yaşıyor muyum yoksa dışardan mı bakıyorum olanlara? Bunların dışında kitaptaki çoğu kısım bana bilinç akışında olduğum bir andaki kendi düşüncelerim gibi geldi. Sanki uyku uyanıklık arasında, zihnimin bana hatırlattığı, beni yüzleştirdiği, insan olmanın zavallılığını yüzüme vurduğu o düşünceler gibi. Ölüm teması. Ölememek. Bu düşüncelerin geçtiği, kitapta altını çizdiğim bazı yerleri bana özel kalması için buraya yazmama kıskançlığı yaşadım. Depresif anlarda sizi daha da sorgulamaya itecek ve o güzel depresyon hazzına eriştirecek güzel bir kitap. Esenlikler dilerim..