well
@woes
we'll get better
lise cok cabuk bitti ya
16 Kasım
12 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
ölümle başlayıp ölümle bitmesi beni çok etkiledi. özellikle o aniden gelen sona dayanamayıp boşalttım gözlerimi. kitapta yusuf ile kendimi çok bağdaştırdım. bu yüzden de hep bi' empati kurup yaşadıkları karşısında üzülmeden edemedim ona. bu arada sabahattin ali'nin üslubu biraz zor geldi bana okuma açısından. o kadar çok anlamadığım kısım oldu ki kitapta... özellikle o yıllardaki toplumsal sorunlardan bahsederken durup 1-2 dakika düşünüyordum yazdığı o cümleleri. galiba üslup olmuyor bu, yanlış tanımlamış da olabilirim :D bu okuduğum ilk kitabıydı. okumamı geliştirip kitaplarına geri dönmeyi planlıyorum. neyse, bu kadar.
bu kitabın her zaman benim için çok özel bir yeri olacak kalbimde. aşırı tatlı bir konusu var. kitabın isminden de anlaşılabileceği gibi iki arkadaşın birbirlerini hiç görmeden mektuplaşmasını konu alıyor. ortaokuldayken tek ve en yakın arkadaşım ödünç vermişti bana o zamanlar. yıllar oldu birbirimizle konuşmuyoruz hâlâ. benim bile tam olarak kavrayamadığım bir sebepten. 8 yıllık arkadaşlıklar da bitiyormuş demek ki. hatta daha 4 ay önce isimsiz bir şekilde doğum günü için bir hediye paketi göndermiştim kendisine. eskiden sadece benim bildiğim, bayıla bayıla aşık olduğu şeyler vardı paketin içinde. aklına gelmiş miyimdir acaba? küçük bir not da bırakmıştım; doğum gününü kutladığım, o da isimsiz. aramasını veya en azından beni unutmamış olmasını beklemiştim. hiçbir ses seda çıkmadı hediyesini aldıktan sonra. ve hâlâ umut var diye düşünüyorum salak gibi. çok kızıyorum kendime bunun için. o beni sokakta görse tanımaz, tanısa bile umursamaz. benim yaptığıma bak. enayi gibi hissetmem normal mi? neyse ya kitap incelemesi diye başladık, nereye geldik böyle. umarım bu kitap bir daha karşıma çıkmaz. aynı duygularla bir daha okumak istemiyorum çünkü.
ben okudum siz okumayin
ben böyle rezalet bi' kitap daha okumadim hayatimda. gecen sene yakin bir arkadasimla kitaplarimizi degistirmistik. ben ona calikusu'nu vermistim, o da bana bu "kitabi" verdi. kitap demeye bin sahit ister gerci. sirf arkadasimi kirmamak icin 200. sayfaya kadar geldim ve daha sonrasina dayanamadim. sozde 4 arkadasin okuldaki bir cinayeti arastirmasini konu aliyor ama kitapta cinayet, yasanilan en masum sey olarak kaliyor. kadinlari aptal saf gerizekali varliklar gibi gostermesini mi dersin, erkeklere bagli yasamayi, onlara resmen tapmayi 12-16 yas araligina asilamasini mi dersin, basrol kizin iticiligini mi dersin bilemedim simdi. kiz gercekten asiri itici bu arada. pick me'nin sozlukteki karsiligi bu kiz. okunacak bir tarafi yok. etrafta da "ben kitap okuyorum" diye gezinenlerin ellerinde bu kitabi gorunce daha da gulesim geliyor. evet, sadece okumus oluyorsunuz. dahasi yok. size bir sey katmiyor bu kitap, sizi gelistirmiyor. ufkunuzu acmiyor. sadece aptalca seyler asilayip mal gibi birakiyor sizi sokaga. olan sey bu. sirf arkadasim kitapla ilgili bir sey sorarsa cevaplarim diye 200'lere kadar geldigime uzuluyorum sadece. giden vaktime uzuluyorum. hayir isin komik yani ne biliyor musunuz? calikusu'nu verdigim arkadasim kitabin hic sarmadigini ve 70. sayfaya kadar zorla zor geldigini soylemisti bana :D su hayatta verdigim en iyi kararlardan biri onu hayatimdan cikarmak olmustu. hala cok gururluyum kendimle bunun icin.
neyse baya bi' konustum burada. 0 olsa 0 verirdim ama veremiyorum, bu yuzden 1 sadece. wattpad'ten ciktigini bildigim bir kitaba sans vermek benim hatamdi. bu bir daha asla yasanmayacak tabii ki.