c

c
@wolfstar
“anything for our moony.”
- Seni kim biliyor ki... İnsan son sayfasına kadar ne olaca­ğı bilinmeyen bir roman gibidir. Başka türlü olsaydı okunma­ya değmezdi...
Sayfa 168·Kitabı okudu
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
- Demek ki, seviyorsun. Korkuyorsun, çünkü senden güç­lü, nefret ediyorsun, çünkü korkuyorsun, seviyorsun, çünkü ona boyun eğdiremiyorsun. Ne de olsa sadece boyun eğdire­mediğini sever insan.
Sayfa 79·Kitabı okudu
Bilgi de neymiş! Bilgi dediğin sizin korkaklığmızdır. Doğru olan nedir ki?Siz sonsuzluğu bir duvarla sınırlamaya çalışıyorsunuz, duvarın arkasına bakmaya ise korkuyorsu­nuz.
Sayfa 48·Kitabı okudu
“Yaşasın Tek Devlet, yaşasın Numaralar, yaşasın İyilikçi!”
Sayfa 11·Kitabı okudu
Belki diyordum, belki de önderlik ettiğim hayat için artık fazla yaşlıydım, kardeşlerim. On sekizimi yeni bitir­miştim. On sekiz, az bir yaş değildir. Wolfgang Amadeus, on sekizinde konçertolar, senfoniler, operalar, oratoryolar ve daha bir sürü bok püsür, hayır hayır, bok püsür falan değil, ilahi müzikler yazmıştı. Sonra Yaz Gecesi Rüyası uvertürüyle Felix M. vardı. Başkaları da vardı. Bizim Benjy Britt'in esin aldığı o Fransız şair on beşine vardığında en güzel şiirlerini yazmıştı, kardeşlerim. Adı Arthur idi. De­mek ki on sekiz o kadar da genç bir yaş sayılmazdı. Peki ben ne yapacaktım?
Sayfa 169·Kitabı okudu