wilde
@woolyclouds
sonra duvardaki tuğlalardan biri olmamaya ant içerek ruhumuzu rüyaların sınırsızlığıyla boyadık.
34 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
hayatın kritik hataları, mantıksızlığın sonucu değildir; mantıksız bir an, insan hayatının en iyi ânı olabilir. bu hatalar mantıklılığın sonucudur.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
nefret insanı köreltir. sen bunun farkında değildin. sevgi en uzak yıldızda yazılı olanları bile okuyabilir ama nefret seni öylesine köreltmişti ki, bayağı arzularının dar, sınırlı, zaten şehvetle solmuş bahçesinden ötesini göremiyordun.
babana olan nefretin öyle boyutlardaydı ki, bana olan sevgini tümüyle geride bırakıyor, gözden siliyor, gölgeliyordu. aralarında hiçbir savaş yoktu ya da pek az bir savaş vardı; çünkü "nefret"in dev boyutlardaydı ve korkunç biçimde gelişiyordu. bu iki tutkunun aynı ruhta barınamayacağını anlayamadın. ikisi bir arada, o güzel, oymalı evde yaşayamazlar.
tanrılar tuhaftır. bizi cezalandırmak için yalnızca kötü huylarımızı kullanmazlar. iyi, yumuşak, insancıl, şefkatli yanlarımızla da mahvederler bizi.
acı çekmek -sana tuhaf gelse de- bizim varoluş yolumuzdur, çünkü var olduğumuzun bilincine varmamız için tek yoldur; geçmişte çektiğimiz acıların anısı ise kimliğimizin sürekliliğinin garantisi, kanıtı olarak gereklidir bizim için. neşenin anısıyla aramdaki uçurum, şu anda neşeyle aramdaki uçurum kadar derindir.