manquer
@wriely
Seni kuvvetle kendine çeken bir şeyden uzaklaşmaya çalışırsan etrafında dönmeye başlarsın.
45 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Spoiler bulunabilir.
Hayatının durağanlığından sıkılmış, uzun bir süredir intiharı düşünen Veronika, sonunda bunu acısız, en kolay ve gerisinde sevenlerinin fazladan üzülmelerini gerektirmeyecek şekilde gerçekleştirmenin yolunu bulmuştur.
İntihar etme girişiminde bulunur, fakat başarısız bu girişim sonucu yaşadığı şehrin meşhur akıl hastanesinde gözlerini açar. Kalbine geri döndürülemez bir hasar verdiği ortaya çıkar, bir hafta kadar bir süresi vardır. Ölümünü yavaş yavaş, bilinçli bir şekilde beklemesi gerekecektir.
Bu süreçte tekrar kendini öldürmek istese de bunu yapabileceği hiçbir imkanı olamayacaktır.
Onun durumundaki kimsenin yapmaması gereken bir şeyi yapmaya başlar: düşünmek. Düşündükçe pişman olur, yaptığının ne büyük bir hata olduğunu anlar. Ama artık çok geçtir. O da son günlerini güzel geçirmeye, içinde bir şey, bir heves bırakarak ölmemeye çalışır.
Onun akıl hastanesine gelişi çoğu insanı etkilemiştir, bazıları onun sayesinde yaşadıkları hayatı sorgular ve bir şeyler yapmak için Veronika kadar geç kalmadıklarının bilincine varırlar.
O kadar güzel bir ship var ki, imkansızın imkansızı diyorsunuz ilişkilerine ama aralarındaki çekimi fark ediyorsunuz. Geç olmadan okuyun, hayatınızın farkında varın derim. Durağanlığı değiştirebilirsiniz, -henüz- geç değil.
Veronika Ölmek İstiyor 
Paulo Coelho
Veronika Ölmek İstiyor Paulo Coelho
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Aşk çiçekleniyor ve etrafındaki her şeyi de çiçeklendiriyordu: Aşk, dünyanın tüm çiçeklerinden daha parıltılı, daha hoş kokuluydu.
"Ah! Sevgili Rosa," diye haykırdı Cornelis, "şu ellerimin nasıl titrediğine, alnımın ne kadar soluk olduğuna bakın, yüreğimin nasıl çarptığını dinleyin; bunun nedeni siyah lalemin bana gülümsemesi değil, hayır, bunlara neden olan şey sizin gülümsemeniz, alnınızı bana doğru uzatmanız, -doğru olup olmadığını bilmiyorum ama- benden kaçırdığınız ellerinizi aslında bana uzatmak istemeniz ve soğuk parmaklıkların arkasındaki sıcak yanaklarınız. Rosa, aşkım, dilerseniz siyah lalenin soğanını ezin; bu çiçekle ilgili umutlarımı yıkın; her gün görmeye alıştığım o temiz ve büyüleyici rüyanın tatlı ışığını söndürün; hepsini kabul ederim! Artık güzel giysili, ilahi kaprisli, çekici çiçekler yok, diğer çiçeklerin kıskandığı çiçek yok, beni tüm bunlardan mahrum bırakın, ama sesinizi, mimiklerinizi, ağır merdivenlerdeki adımlarınızı, karanlık koridoru aydınlatan bakışlarınızı, yüreğimi okşayan aşkınızı benden esirgemeyin; beni sevin Rosa, çünkü yalnızca sizi sevdiğimi hissediyorum.
"Yarın," dedi Rosa, Cornelis'e yandan bakarak, "yarın gelebilir miyim bilmiyorum."
"Ulu Tanrım!" dedi Cornelis "Yarın neden gelemeyecekmişsiniz ki?"
"Bay Cornelis, yapacak çok işim var."
"Oysa benim yapacak tek işim var," diye mırıldandı Cornelis.
"Evet," diye yanıtladı Rosa, "lalenizi sevmek."
"Sizi sevmek Rosa."