The New York Times gazetesinin Modern Aşk adlı bir köşesi var ve içerisinde Küçük Aşk Hikayeleri adı altında yayımlanan ve okurlar tarafından gönderilen kısa yazılardan oluşan bir seri var. Yazılardan biri dikkatimi çektiği için paylaşmak istedim. Başlığı: A BOOKMARK NEAR THE END (“Sona Yakın Bir Ayraç” gibi bir anlama geliyor.)
Hikayenin çevirisini ise şu şekilde yaptım: “O, tarihi sever. John Quincy Adams hakkında bir biyografi yazmak istiyordu. Ben ise, utanç verici bir şekilde, John Quincy Adams hakkında neredeyse hiçbir şey bilmiyordum, bu yüzden internete girip onun hakkında bulabildiğim bütün biyografileri satın aldım. Bir gün beni aradı ve (bu ilişkiyi) uzun vadede yürütemeyeceğimizi söyledi. Beni sevdiğini fakat ilgi alanlarımızın farklı olduğunu söyledi. “Senin için aşk ne demek?” diye sordum. “Bu imkansız bir soru,” diye yanıtladı. Ben ise aşkı oldukça basit buluyorum. Aşk, komodinimin üzerindeki, sonuna yakın bir yere ayraç yerleştirilmiş olan biyografi yığınıdır.”
(He loves history. He wanted to write a biography of John Quincy Adams. I, shamefully, knew almost nothing about John Quincy Adams, so I went online and bought every biography of him I could find. One day, he called me, claiming that we wouldn’t work out long term. He said he loved me but that we had different interests. “What does love mean to you?” I said. “That’s an impossible question,” he replied. I, however, find love to be quite simple. Love is the stack of biographies on my nightstand with a bookmark near the end.)
Bakmak isteyenler için yazarın adı Julia Nicole Camp.
Soviet poster by Elizaveta Kruglikova advocating female literacy. The top section reads Woman! Learn to read and write! At the bottom Oh, mommy! If you were literate, you could help me!
What A Wonderful Thing This Life İs!
We don't know where life will take us, and we never will. But we should never give up hope.
The weather in Kastamonu is generally cold, windy, and rainy. Most people don't like this. But how many of us have considered feeling the wind on our skin instead of complaining? A day will come when we can no longer feel the wind. The wind blowing in this world will have no meaning for us.
We have such a short life, the end of which we don't even know, and we spend it complaining. We waste a lifetime doing the most foolish thing we could possibly do.
We urgently need to stop doing this because time never waits for our pleasure. I'm not here to write an article this time, but to remind everyone of this. Both to myself and to everyone else. While you still have the chance, try to feel the wind, the cold, even the rain, the snow, whatever it may be. Not everyone is lucky enough to grow old, but if we refuse to feel now, we may regret it for the rest of our lives. Don't forget that. 🍃🩷
