...do not bring death on those who are innocent and in the right, for I will not acquit the wrongdoer.
Marcus'a dönelim ve önerdiği düşünce tarzını daha iyi anlamaya çalışalım. Hatırlarsanız, onun insanlardaki can sıkıcı anti-sosyal davranışların nedeni olarak öne sürdüğü şey, bu kişilerin iyiyi ve kötüyü ayırt edememeleriydi. Şöyle söyler:
> "Ama gördüm ki iyinin doğası onurlu olanda, kötünün doğası ise utanç verici olanda yatar ve yanlış yapanın doğası da bana benzerdir. Aynı kanı ya da tohumu paylaşmıyor olabiliriz, fakat aklı ve ilahi olanın bir parçasını paylaşıyoruz. Bunu gördüğüm için bu insanların hiçbiri bana zarar veremez. Çünkü kimse beni utanç verici bir şeyin içine sürükleyemez. Ve akrabama kızamam ya da ona düşmanca yaklaşamam. Çünkü işbirliği için doğmuşuz, tıpkı eller gibi, ayaklar gibi, göz kapakları gibi ve üst-alt diş sıraları gibi. Birbirimize karşı hareket etmek doğaya aykırıdır. Ve rahatsızlık ya da reddetmek, birbirimize karşı hareket etmek anlamına gelir."
Let’s turn back to Marcus for a moment to get a sense of the kind of thinking he recommends. Recall that the reason he suggests for all that annoying antisocial behaviour from people is that they don’t know the difference between what’s good and what’s bad. He continues:
> "But I have seen that the nature of the good is the honourable and the nature of the bad is the shameful, and that the nature of the wrongdoer himself is akin to me. He doesn’t share the same blood or seed, but he does share in reason and a portion of the divine. Having seen that, I cannot be harmed by any of those people. For no one can enmesh me in what is shameful. And I cannot get angry at my kinsman nor can I be hostile to him. For we are born for cooperation, like hands, like feet, like eyelids and the rows of upper and lower teeth. So acting against one another is contrary to nature. And annoyance and rejection
