inanmayın onlara! benim hastalığım, yirmi yıl içinde bütün kasabada tek bir akıllı adam bulabilmemdir. ama o da bir deli! bir kısır döngünün içine girdim ben. şimdi her şey, arkadaşlarımın içten ilgisi bile beni tek bir şeye, ölüme götürüyor. ölüyorum ve bunun bilincinde olma cesaretine sahibim.
görüşlerimiz her ne kadar farklı olsa da bu durum bizi hemfikir kılıyor. ah dostum, bu evrensel delilikten, yeteneksizlikten, ahmaklıktan nasıl bıktığımı bir bilseniz!
acıyı küçümsemenizin, hiçbir şeye şaşırmamanızın sebebi ise çok basit: içte ve dışta her şeyin beyhude oluşu, hayatı, acıyı ve ölümü küçümseme, hayatı derinlemesine anlama gayreti, gerçek mutluluk... mesela, bir köylünün karısını nasıl dövdüğünü görüyorsunuz. neden araya giresiniz ki? bırakın dövsün, er ya da geç ikisi de ölecek. döven kişi dövdüğünü değil, kendini aşağılar. bütün bunlar rus tembellerine özgü bir felsefedir