nuray
@xenitis7
ait hissetmediğin yerde kalmanın, feci dayanılmazlığı.
Geçip giden trenlerden sonra
İstasyonun tek yolcusu
Bekler umutla
Bir el sallayanı yoktur binecek olsa
Gitse bir karşılayanı
Tanık aranıyor yaşadığına.
Bir Düş SürgünüŞiir
Yangınlardan geçtim uçurumlardan
Büyüdü karanlıktaki boşluk
Bir düş sürgünüyüm
Hangi sabah biter bilinmez
Gecelerce süren yolculuk
Her uyanış bir solgun ışıkta
Yeni bir umut her çatlayan tomurcuk
Ne görünmez köprüler kurulur
Ayrı kalanlara yaralı yüreklere
Her buluşma bir başka sonsuzluk
Bir düş sürgünüyüm zamanda
Erken yaşlanmış bir çocuk
Hüzün ki bir buluttur yüzümde
Gizler sürekli gülüşümü
Çığlık olur içimde her suskunluk.
İnsanlarla her gün bir arada yaşama alışkanlığından vazgeçtim.
