7/10
2021 12. kitabı
Reklam
* SPOI**
Stephen King’in okuduğum ilk kurgusu olduğundan herhalde, ilk başta “normal” bir şekilde ilerleyeceğimizi ve davanın da bu şekilde çözüleceğini düşünmüştüm ama konu ilerledikçe bu resmen imkansız hale geldi. Doğaüstü şeyleri okumaya bayıldığımdan bunu fark ettiğimde epey sevindim. Yılların Supernatural izleyicisi olarak da aklıma ilk gelen, shapeshifter oldu. Aslında pek de farklı sayılmazdı. Spn izlediğim sürece en nefret ettiğim doğaüstü varlıklar olduğundan gıcık ola ola okudum. Gözlerim sürekli Dean ve Sam’i aradı hahahaha Neyse ki Holly’miz vardı da, Winchester kardeşlere pek gerek kalmadı. Yine de, bilmem kaç yıldır yaşayan bir yaratığın ölümünün bu kadar kolay olması içime sinmedi o kadar.
Holly’i çok sevdim. Çok tatlı, çok akıllı, çok minnoş bir karakterdi. Ayrıca Yune de tatlıydı, polisler arasında en çok onu sevdim. Ralph’ın her şey gözünün önündeyken dahi gerçekçi olacağım diye aptallaşmasını okumak oldukça zordu. Başına ve esasen diğer insanların başına ne geldiyse bu gerçekçiliği yüzünden geldi zaten. Terry’e bayağı üzüldüm.
Sözün özü, genel olarak sevdiğim bir kitap oldu.
Ama görmek istemiyordum onları şu sıra. Aslında kimseyi. Neden diye düşünürken şunu bulup çıkarmıştım aklımın iğne atsan düşmez kalabalığından: Mutlulukları çok geliyordu bana. Kendime itiraf edemiyordum kolay kolay ama kesin buydu sebep. Hayatlarında iyi giden her şey, benim hayatımda kötü giden şeylerin altını çiziyordu.
