“What if our stay here on Earth isn’t about being good and doing things to get us into a better place in the afterlife? What if, when we die, angels or whoever, greet us and say, “How was Heaven?” In other words, what if this is it? What if we’re here, experiencing nirvana, but we’re too preoccupied with the noise, the little things, to notice?”
Reklam
Hareketin ardında bir neden olduğunu anlamak kolay; asıl zor olan durağanlığın da arkasında bir neden olduğunu anlamak.
“You don’t remember me.” He broke into fresh tears. Jesus, what was wrong with him? “You don’t remember me.”
“I don’t kno—” For some reason, the words got stuck in my throat. “No. I don’t remember you,” I said instead, awkwardly tugging my hand free and standing up. “No,” he burst out, scrambling to grab at my legs when I took a step away. “No—please—please don’t forget me—“
Ölüme dair en zor şeyin dil bilgisi olduğunu düşünüyor hep. Hala sık sık yanlış zaman kipleri kullanıyor ama Jack onu düzeltmiyor bile, evlatların içi böyle şeyler yapmaya el vermiyor muhtemelen.
Kendin olmayı yeniden öğrenmen gerek — yıllar yılı unuttun onu yalnızca: bunu da “koşullar”a, “hayatın akışı”na, “sorumlulukların”a falan bağlamaya kalkışma — bahane bulmağa çalışma: Sendin, sendeki asıl senin anlamını, önemini, değerini göz ardı eden : korkaklıkla işin kolayına kaçan…
Reklam