Savaş alanında silahsız kalmış bir asker, salgının ortasında hekimsiz kalmış bir hastane gibiyim. Kafamın içi bir küçük kıyamet evi… Yakacağım her yeri ama her yer zaten yangın yeri.
Onun yanında yoksulum ben. Yoksul mu? Ne önemi var? Yok kapıdan girince aşk pencereden kaçar. Özdeyişlerimizin yeniden yazılması gerekiyor. Kışın yazılmış bunlar, oysa şimdi yaz, hatta benim için hala bahar, meyve çiçeklerinin mavi göğe karşı yaptıkları bir dans.