Hayriye Arı
@xibalba
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni
Ankara Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı
İstanbul
97 okur puanıAğustos 2018 tarihinde katıldı
Sapasağlam bir kurgu, insan denilen şu mahlukatın imini timini gün gibi ortaya döken, dökerken de kadim anlatılara değinip hikaye içinde hikaye veren, her insanın öyküsünü önümüze seren olağanüstü bir eser. Kahramanlardan bazılarını tam sevecekken onun çirkin yüzünü çıkarıp şaşırtıveren ahh insan diye dövündüren, şu insanoğlu denen şeyin bin yüzü olduğu gerçeğini tokat gibi yüzümüze yüzümüze çarpan, muhteşem diyaloglar, inanılmaz anlatılar, efsanelerle bezeli bir destan bu. İnsanoğlu yiğittir, insanoğlu bin başlı bin yüzlü bir ejderhadır önermeleri arasında bizi sürükleyip o duvardan bu duvara çarpan, okurken heyecandan yerinde durdurmayan capcanlı betimlemelerle adeta bir film izliyor hissi uyandıran bir başyapıt. İlkinin güzelliğini bile geçmeyi başarmış bir roman. Salt estetik, salt insanlık, salt gerçeklik... insanın çıkarları doğrultusunda kalbinin ve dilinin nasıl döndüğünün apaçık ispatı. Hiçbir vakit hiçbir kimse böylesine bir eser yazmamıştır, kolay kolay da yazamaz. İçi içine sığmıyor insanın okurken ve ne olursa olsun umudu, gülümsemeyi eksik etmiyor yüzümüzden. Acılar, bunalımlar içindeki Memedimizin kendini buluşu, yalnız silahını değil Anadolunun tüm değerlerini de yeniden donanışı, ve zalimin güzel sözüne, iyi görünen yüzüne karşı her daim uyanık olmak ve de aldanmamak gereğini bize öğretişi. Ahhh dünya durdu duralı böyle güzel anlatılabilir mi hiç, tüm kokuşmuşluklar ve tüm yiğitlikler nasıl böyle nizama sokulup kol kola verdirilip de sergilenebilir? İlk kitap bir destandı, ikincisi toplumsal bir gerçeklik, bu ise nasıl kategorize edeyim bilmem evrensel bir anlatı, üstelik de tüm bir milletin de diyemiyorum da sanki tüm bir insanlık hallerinin destanı, ağıdı, türküsü, efsanesi her bir şeyi. Kelimeler kifayetsiz. Tadı dimağınızdan bin yıl geçmeyecek bir
“İnsanın içindeki adalet duygusunu köreltirsek, insanın insana saygısı kalmaz, insanın insana itimadı, hürmeti kalmayınca da bir yerde insanlık çok şey kaybeder, hayat çirkinleşir.”
“İnce Memed ölünce yerine on bin, yüz bin, bin milyon İnce Memed gelecek. Neden dersen fakir fukaralar çokluk, zenginler azlık... Sonunda tükenecekler.”
Övgüyü daima sahtekarlar alıyor, gerçek kahramanlarsa köşede unutuluyor...
“Düşman bizim kasabaya girdiğinde, biz de kasabayı düşmanın elinden aldığımızda ben seni samanlıkta, samanlara gömülmüş, başında yüz elli civcivle görüp de oradan elini tutup çıkarmadım mı?
-Çıkardın ne yapalım, can tatlı...
-Hahahaha can tatlı öyle mi, öyleyse o madalyayı kim verdi sana, başında dolaşan civcivler mi?”