İlk pikaresk roman kabul edilen bu anlatının engizisyon korkusuyla isimsiz yayımlanması ne acı. Belki de gerçeğin ve pek çok anlatının yolunu açan bu küçük ama pek değerli eser bize insanın, dinin, yoksulluğun ne kadar alçaltıcı olabileceğini göstermesi bakımından dikkate şayan. Yazıldığı yıllar adına oldukça cesur olan kitap yıllarca yasaklı kalsa da, her daim olduğu ve olacağı gibi gerçeklerin saklanamayacağının önünde sonunda kabullenilmek zorunda olduğunun önemli bir kanıtı. Yaşam bitmeyen bir anlatı, Lazarillo gibi nice talihsizin serüvenleri böyle dile gelmeye başlamışsa da bu tür; günümüzde etkisini yitirmiş ve artık ürün vermiyor olsa da, bu dünyanın karanlıklarında böylesi anlatıların değişik varyasyonlarının bitmeyeceği muhakkak.
“Her şey daima daha önce başlamıştır, her romanın ilk sayfasının ilk satırı, kitabın dışında olmuş bir şeye göndermedir. Ya da gerçek öykü on ya da yüz sayfa sonra başlayacaktır ve öncesi yalnızca girizgahtır.”