luren
@xlovren
ash&eiji lovers club.
24 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
romantik kitap sandım meğer stalker eğitimiymiş·432 syf.·1000Kitap
1/10
2025 43. kitabı
"o yürüyor, ben de arkasında ilerliyordum sessizce. takip etmek gibi hissettirmiyordu çünkü gözüm her an onun üzerinde değildi." şu cümleyi okuduğum an bıraktım kitabı elimden. birini gizlice takip edip bunun “takip etmek gibi hissettirmediğini” söyleyen bir karakter var elimizde. takip etmek gibi hissettirmez çünkü direkt takip ediyorsun??? kusura bakmayın ama bu romantiklik değil, resmen taciz. resmeni de fazla, direkt taciz. romantizmin özünü, karşılıklı ilgiyi, rızayı hiçe sayan bir konu işlenmiş. ne kadar “romantik” bir dille süslenirse süslensin, birini takip etmek, izlemek, sessizce arkasından yürümek tacizdir. ki bu bir kerelik bir durum bile değil, o bile rahatsız ediciyken kızımız oğlanı 6 ay boyunca takip ediyor. sayın yazar, bunları yazarken oturup hiç mi düşünmedin ben ne yazıyorum diye? seni uyaran bir kişi de mi çıkmadı Allah için????
olayın derinine inince daha da rahatsız edici şeyler yaşanıyor. 6 ay boyunca karşı tarafın haberi olmadan takip etmesinin yanında bir de herkesten gizlediği(çocuğun en yakın arkadaşı bile bilmiyor) blog hesabını bulup anonim bir şekilde karşı tarafla mesajlaşmaya başlıyor. 6 ay boyunca takip edişi onun hislerini daha fazla ayakta tutamayacak olmalı ki daha farklı duygular arayışına girmiş kızımız
10/10
Beğendi
·2023 7. kitabı
Sevgili Thomas,
Bu ilk kez mektup yazışım. Garip bir şekilde hem acı hem de güzel bir an bu.
Sanırım sadece özür dilemek istedim.
Enfekte olduğumu sana söylemediğim için özür dilerim. Endişelenmeni istemedim.
Yaptıklarım için özür dilerim.
Seni bundan koruyamadığım için özür dilerim.
Eğer bu mektubu okuyorsan, demek ki ben başaramadım.
Eğer ben artık yoksem, senden bir şey isteyeceğim: diğerlerine göz kulak ol.
Ve sakın benim için üzülerek zaman harcama.
Dünya yeniden sessizleştiğinde, lütfen kendine iyi bak.
Kaybettiklerimiz için, kurtarabileceklerimiz için.
Hoşça kal dostum.
—Newt.
10/10
Beğendi
·2024 1. kitabı
Ash,
Seni sağ salim halde göremediğim için hala çok tedirginim.
Bana bir keresinde, “Biz farklı dünyalarda yaşıyoruz,” demiştin. Gerçekten öyle mi acaba? Ten rengimiz de göz rengimiz de doğduğumuz ülke de hep birbirinden farklı. Ama biz dostuz, yetmez mi? Daha neye ihtiyacımız olsun ki?
İyi ki Amerika’ya gelmişim. Burada bir sürü yeni arkadaş edindim. Ama hepsinden öte seni tanıdım, Ash…
Bana defalarca sordun, “Benden korkuyor musun?” diye. Ben senden hiç korkmadım. İlk tanıştığımız günden beri bir kere bile senden korkmadım. Ama hep senin benden çok daha acı çektiğini, ruhunun benimkinden çok daha yaralı olduğunu hissettim. Böyle hissetmekten kendimi alamadım.
Ne tuhaf, değil mi? Sen benden hem daha akıllısın, hem daha irisin hem de daha güçlüsün. Yine de… Ben hep seni korumam gerektiğini hissettim.
Ama acaba seni neye karşı korumak istedim?
Galiba seni kendi kaderinden korumak istedim. Seni adeta sel gibi önüne katıp sürükleyen kaderinden.
Bana Hemingway’in kitabındaki leoparın hikayesini anlatmıştın, hatırlıyor musun? Dağın tepesinde ölen o leoparın dağdan asla geri inemeyeceğini bildiğini söylemiştin. Ben de sana, “Sen leopar değilsin. Kaderini değiştirebilirsin,” demiştim.
Tekrar söylüyorum. Kaderini değiştirebilirsin, Ash.
Yalnız değilsin. Ben yanındayım. Ruhum daima seninle.
(Sayonara, Amerika… Sayonara, New York… Ama sana “sayonara” demeyeceğim, Ash… Aramıza ne kadar mesafe girerse girsin bir gün mutlaka tekrar karşılaşacağız.
Sen benim en iyi dostumsun.)
