luren

luren
ash&eiji lovers club.
kapıyı arkamızdan kaparken mira'ya, "çift olan ejderhaların binicileriyle birlikte görev yaptın mı hiç?" diye sordum. "bir tanesiyle." diye cevap verdi, gözlerini kısarak evin önündeki karanlık patikaya bakıyordu. "neden?" "adece ne kadar süre ayrı kalabileceklerini merak ediyordum." "görünüşe bakılırsa en fazla üç gün." xaden gölgelerin arasından çıktı.
Sayfa 444
tamam simdi opusun .
“afsuni nerede?” diye sordum. sergionun gözleri gökyüzüne doğru çevrildi. “çanaklıkta,” diye cevap verdi, yukarıyı işaret ederek. “tüm kazanmalarını kumara yatırıyor.” tam da bu sırada, karga sesinin mükemmel bir taklidini işittik. başımızı çevirip yukarı baktığımızda afsuni’yi gördük; aşağı o kadar çok eğilmişti ki yere düşeceğinden korktum. diğer çanaklıktaki denizciye bağırarak bir şeyler söylüyordu. “öyleyse yirmi altın olsun,” diye bağırdı tekrar çanaklığa girip gözden kaybolarak. “o... kazanıyor mu?” diye sordu violetta, gözlerini kısıp gökyüzüne bakarak. afsuni kendi kendine bir dizi söz mırılda­nırken biz de onu seyrettik. sergio omuz silkti. “bunun bir önemi var mı? kaybetse bile zaten o zavallı piç kurusunun mallarını çalacak.”
Sayfa 167
bu kitapta favim afsuni oldu sanirim