Omzundaki eli öyle memnuniyetle karşılıyor, dokunuşu öyle acı veren bir biçimde iyi geliyor ki Peter'ın gözlerine yine yaşlar doluyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kimse mükemmel değil. Bazen insanlardan kusursuz olmalarını beklersiniz ve kusursuz olamadıkları için onlardan sonsuza kadar nefret edersiniz. Oysa onların suçu değildir, sizin suçunuz da değildir. Yalnızca sahip olmadıkları için size veremeyecekleri bir şey istemişsinizdir. Derken başka insanların hayatında aynısını yaparsınız. Herkesi yüzüstü bırakan, hiçbir şeyi yoluna koyamayan kişi siz olursunuz ve kendinizden öyle nefret edersiniz ki keşke ölüp gitsem dersiniz.
Uygunsuz bağlanmalarının çoğalışı... daha sıkı, daha sert tutmak; var gücüyle yapışmak, bırakmamak. Madem acı çekmek bu, o zaman bırakın acı çekeyim diye düşünüyor. Evet, geride kim kaldıysa onu sevmek. Birini yitirecek olursam bırakın beyhude ve uzun bir öfke nöbetine tutulayım.
Hayatının düzeninin tamamen dağılmaya başladığını hissediyor ama nedense tuhaf bir biçimde sakin.
Bu kadar zıt inançları ve duyguları, görünüşte çatışma da yaşamadan zihninde barındırabilmekte ne kadar da becerikli. Sahte-gerçek aşık, sinik idealist, dua eden ateist... hepsi ölümcül bir şekilde iç içe geçmiş, her şey sınırlarından taşmış; hiçbir şey olması gereken yerde değil.